صیانت از حریم تیم ملی

بدیهی است از چنین منظری ملی‌پوشان نیز دارای جایگاه و ارزش ویژه‌ای در نزد مردم هستند و احترامشان به نوعی واجب می‌شود. اما همه اینها پیش‌شرطش رعایت تمام ضوابط  و مقررات از سوی ورزشکارانی است که به چنین افتخار بزرگی می‌رسند و باید از همه حیث مراقب رفتار و کردار خویش (چه داخل میدان و چه خارج از آن) باشند تا همواره قابل احترام باشند.

بی‌شک حضور در تیم ملی اختیاری و دلبخواه نیست که بازیکنی بخواهد برای آن، سر تیم ملی منت گذاشته و یا خودسرانه از حضور در آن انصراف دهد. دعوت بازیکنان به تیم ملی به قابلیت‌های فردی و نوع نگاه سرمربی در تشکیل تیمی خوب، یکدست و منسجم بر می‌گردد و یقینا اگر سرمربی، بازیکنی را قبول نداشته باشد، هیچ‌وقت او را به اردو دعوت نمی‌کند که بعدها همین بازیکن بخواهد برایش چالش‌برانگیز شود.  طبیعتا اصل در هر تیمی بر رقابت سالم استوار است و همه بازیکنان دعوت شده باید بکوشند تا توانایی‌های فنی و تکنیکی خود را به اثبات برسانند و بر فرض اعتقاد نداشتن مربی نیز، نظر وی را با ارائه بازی‌هایی خوب تغییر دهند.

بی‌شک باید با شدت جلوی کم‌کاری و شانه‌خالی کردن‌ها در قبال مسوولیت‌های فردی در تیم ملی فوتبال را گرفت و مماشات در این خصوص اصلا به صلاح فوتبال نیست. نکته اینجاست که اگر بازیکنی مصدوم است و قابلیت همراهی تیم ملی کشورش را ندارد، باید این مساله را به اطلاع کادر فنی تیم ملی برساند تا مربیان نیز از خیر دعوت کردن وی بگذرند. چنین فعل و انفعالی طبیعتا به جایگاه بازیکن مربوطه می‌افزاید و بر عکس آن، از ارج و قربش نزد مردم می‌کاهد. نمی‌خواهیم به نام خاصی در این زمینه اشاره کنیم، اما تاکید داریم که اصل دفاع از جایگاه تیم ملی و صیانت از این حریم است تا ارزش بازی در تیم ملی همچون قبل به گونه‌ای شود که بازیکنان به قول معروف سرجلوی توپ قرار دهند و با تمام وجود برای پیروزی و موفقیت تیم ملی کشورشان بکوشند. باور کنید اگر چشمه این بی‌تفاوتی‌ها خشکیده شود، تیم ملی زیبا و باقدرت بازی خواهد کرد و  هیچ‌حریفی را ساده نمی‌گیرد. بویژه در شرایط امروز که با همدلی و انرژی شکل گرفته  پیرامون تیم ملی فوتبال، می‌توان از شرایط سخت صعود به جام جهانی گذشت و دل مردم را شاد کرد.

حجت الله اکبر آبادی