رادیو در گذر مکان

با این حال، هنوز در بسیاری از کشورهای جهان، مردم  آن احساس نوستالژیکی را که یک گیرنده همراه رادیویی برایشان دارد، دوست دارند. در سال‌های گذشته برخی کارشناسان رسانه معتقد بوده‌اند که دیگر زمان رسانه‌ای چون رادیو سپری شده است، اما منحنی میزان مخاطبان رادیو بعد از دوره‌ای افول، شیب مثبتی را تجربه می‌کند. آنچه دست‌اندرکاران رادیو را به تکاپوی تجربه‌های جدید واداشت، همین افول مقطعی بود. گسترش روزافزون شبکه‌های تلویزیونی چه از لحاظ کمی و کیفی و چه از نظر دسترسی در نقاط دورتر یکی از علل کاهش مخاطبان این رسانه 69 ساله بود. در این میان ورود رسانه جذاب و نوظهوری چون اینترنت یکی دیگر از علل این افت تعداد مخاطب بود اما پس از گذشت چند سال و پایین آمدن هیجانات مخاطب در مواجهه با این رسانه‌های به ظاهر جذاب‌تر دوباره رادیو به جایگاه واقعی خود نزدیک شد.

تردیدی نیست که در دنیای رسانه‌زده امروز رادیو هرگز داعیه سروری و سرآمدی بر دیگر رسانه‌ها را ندارد اما آنچه قابل کتمان نیست این است که این رسانه با بهره‌گیری از عناصری چون فراگیر بودن، خیال‌پروری و سریع‌الانتقال بودن می‌تواند جایگاه شایسته‌اش را حفظ کند. جشنواره‌های رادیو در سال‌های اخیر به همین منظور برگزار شده‌اند تا برنامه‌سازان رادیو با شیوه‌های نوین برنامه‌سازی و جذب مخاطب آشنا شوند. چشم‌انداز پیش روی رادیو با این گونه آموزش‌ها می‌تواند همان باشد که همه ما در این رسانه می‌جوییم: رادیو برای همه در همه جا