کاش پیدا نمی‌شدید آقایان نمکی

اوتسی نزدیک به 3300 سال سن دارد و مردان نمکی ایرانی با توجه به آخرین یافته‌های باستانی نزدیک به 2 هزار سال. حال نگاه کنید به وضعیت نگهداری اوتسی در ایتالیا و ایضا مردان مفلوک نمکی کشورمان که مانند لقمه‌ای در گلو مانده  لابد شور  هیچ کس نمی‌داند یا نمی‌تواند برایشان کاری انجام دهد. برای آقای اوتسی یخی! در موزه  باستانشناسی در یکی از شهرهای ایتالیا خانه‌ای از یخ و پولاد ساخته‌اند به یک مرکز پیشرفته که دستگاه‌های خنک‌کننده و تنظیم حرارت با چندین متخصص دیرین‌شناس در کنار بسیاری از ماموران حفاظتی شبانه‌روز تنها نگران این هستند که دمای بدن این آقای یخی مبادا بالا پایین برود.

اما این روزها اگر از حال مردان نمکی خواستار باشید ملالی نیست جز ملال این مردان نمک آلود. همه‌شان را جمع کرده‌اند در یک خانه تاریخی که هر آن ممکن است سقفش بیاید روی سر این مردان و بازدیدکنندگان بی نوای این آقایان تاریخی. از بازدیدکنندگان این مومیایی‌های زنده گفتیم یادمان نرود که همین بازدیدکنندگان برای دقت نظر بیشتر نزدیک می‌شوند به این آثار نفیس که سال‌ها در محیطی ایزوله  دور از هر میکروب و باسیل و از این موارد تجزیه‌کننده در مرگ زندگی به سر کشیده‌اند و نفس به نفس میکروب‌ها را نوچ نوچ در صورت این مردان نمکی که چه؟: «عجب مگر جسدی می‌تواند 2 هزار سال سالم بماند.»

جالب آن است که چند سال پیش برای محافظت از این مردان چارچوب شیشه‌ای کشیدند دور آنها تا مثلا‌ در یک اتفاق دم دار مرطوب تاریخی مردان نمکی شیشه‌ای 2 میلی‌متری آنها را از خطر تجزیه شدن نجات دهد.  مردان نمکی روزگار خوبی را به سر نمی‌کشند. شاید این روزها دغدغه بسیاری از دوستداران تاریخ این مرز وبوم این باشد که کاش آقایان امروزی،  آقایان نمکی را پیدا نمی‌کردند.