حساسیت به بهار

علائم

عطسه‌های پی‌درپی، خارش پوست و گلو،‌ آبریزش چشم و بینی از علائم اصلی حساسیت محسوب می‌شوند. گروهی از افراد نیز علایمی ‌نظیر خارش چشم، قرمزی، کبودی چشم و گاه علائم پوستی مانند کهیر پیدا می‌کنند. از دست دادن قدرت تمرکز حواس و احساس ناراحتی عمومی‌ نیز از جمله نشانه‌های حساسیت فصلی به شمار می‌آیند.

حساسیت فصلی نوعی از اختلال در دستگاه ایمنی بدن است و پاسخ شدید دستگاه ایمنی در مقابل برخی از مواد حساسیت‌زا است. حساسیت یک مشکل بسیار شایع است، متخصصان معتقدند که 20 تا 25 درصد افراد از نظر ژنتیکی در معرض آلرژی قرار دارند و تقریبا از هر 10 نفر، دو نفر به نوعی از آن مبتلا هستند. کافیست این افراد در مقابل عوامل حساسیت‌زا قرار گیرند تا بلافاصله بدنشان واکنش نشان دهد.

گرده‌های گل که در فصل بهار بسیار هم زیاد هستند یکی از اصلی‌ترین مواد حساسیت‌زا محسوب می‌شوند. البته فقط گل‌های بزرگ و خوشبو این‌کار را نمی‌کنند. برعکس بیشترین میزان گرده متعلق به گیاهانی است که گل‌هایشان بسیار ریز و آنقدر نامشخص هستند که به ندرت متوجه گل دادن آنها می‌شویم. درخت زبان گنجشک، سرو، نارون، افرا، توت، بلوط، صنوبر و چنار بیشترین گرده‌ها را به اطراف پراکنده می‌کنند. علف‌های هرز نقش دوم را در این زمینه دارند. کپک‌ها، گرچه چندان زیاد و مهم نیستند، ولی‌ هاگ‌های آنها به همان اندازه موجب آلرژی می‌شود. از بین گل‌ها، شمعدانی و گل سرخ حساسیت‌زایی بیشتری دارند.

درمان

در حقیقت نمی‌توان به طور کامل حساسیت‌های فصلی را درمان کرد، اما روش‌هایی وجود دارد که با انجام آن می‌توان شدت بیماری را کمتر کرد .یکی از این روش‌ها کاهش میزان مواجهه با مواد حساسیت‌زا است. به‌عنوان مثال بسته نگه داشتن در و پنجره‌ها در منزل و ماشین، استفاده از دستگاه‌های تهویه هوا که هوا را تمیز و خنک نگه می‌دارند و ماندن در منزل در روزهای خشک یا روزهایی که باد می‌آید و بخصوص خارج نشدن از خانه بین ساعات 5 تا 10 صبح که بیشترین مقدار گرده گل در هوا پراکنده است، از اقدامات بسیار مهم در این خصوص است.

پزشکان برای کاهش واکنش بدن نسبت به مواد حساسیت‌زا از درمان‌های مختلف دارویی از قرص و شربت گرفته تا اسپری و آمپول استفاده می‌کنند. آنتی هیستامین‌ها و کورتن ترکیب ثابت این داروها محسوب می‌شوند. این ترکیبات حتما باید با نظر پزشک تجویز و استفاده شود. اگر سال‌های بعد بازهم دچار علائم آلرژی شدید، سراغ خوددرمانی نروید چون ممکن است بیماری شما متفاوت با قبل باشد.

ایمنی‌درمانی نیز روش دیگری برای درمان است در این روش اغلب مواد حساسیت‌زا به مقدار کم به زیرپوست تزریق می‌شود. هدف از این‌کار عادت دادن بدن به ماده مورد نظر است، طوری که دیگر موجب حمله آلرژی نشود. ایمنی‌درمانی معالجه‌ای طولانی است اما می‌تواند از نیاز به دارو به مقدار چشمگیری بکاهد.