...دوباره جوانگرایی

یقینا برای انجام کارهای بزرگ باید افکار بزرگ داشت و از سختی‌های کار نترسید. شاید در شرایطی که جملگی جماعت کشتی علیه مدیریت محمدرضا یزدانی‌خرم جبهه گرفته بودند، کسی فکر نمی‌کرد غلامرضا محمدی به درخواست رئیس فدراسیون لبیک گوید و عصای دست او شود.

اما وی که به منافع کشتی نظر دارد قدم پیش گذاشت تا با حضور در راس تیم ملی، امیدواری‌ها به این تیم دیگر بار زنده شود. کادری که با حضور محسن کاوه یادآور کادر تیم ملی در رقابت‌های جهانی 2005 بوداپست است.

تیمی که در آن سال به مقام پنجم رسید تا محمدرضا طالقانی که در پایان المپیک 2004 آتن در صدد جوانگرایی برآمده بود در پایان این رقابت‌ها مورد هجمه زیادی قرار بگیرد و با کنار رفتن او از مدیریت کشتی و ورود یزدانی خرم، غلامرضا محمدی و محسن کاوه دیگر بار جای خود را به منصور برزگر بدهند.

با این حال هسته تیمی که آنان در بوداپست بنا نهاده بودند در چین 2006 به مقام نایب قهرمانی دنیا رسید تا مدیریت جدید، کلی خوش به حالش شود و به نوعی این موفقیت به نام برزگر نوشته شود اما همین تیم یک سال بعد و در جهانی باکو به رده هفتم جهان سقوط کرد (با حضور نیم بند علیرضا حیدری در راس تیم) تا واقعیت‌های کشتی ایران دیگر بار رخ تاباند اما و در شرایطی که این امید وجود داشت که در بازی‌های المپیک 2008 پکن کشتی ایران از گذشته درس گرفته باشد همچنان در بر یک پاشنه چرخید تا با حضور محمود معزی‌پور  سن و سال دار  در راس تیم، ناکامی دیگری جلوی نام کشتی در المپیک نوشته شود.

کشتی ایرانی

کشتی ایرانی تنها در زیرگیری خلاصه نمی‌شود، بلکه در کنار زیرگیری باید پاهایی قرص و محکم داشت و راحت زیر نداد و خوب و حساب شده کشتی را اداره و مدیریت کرد که صد البته همه اینها نیازمند اعتماد به نفس بالایی است.

شما اگر به تمام ستاره‌ها و بزرگان کشتی ایران نگاهی داشته باشید ملاحظه می‌کنید که همه آنها زیرگیرهای خوبی بوده‌اند. زیرگیری در کشتی یک اصل است و اگر ما به اصل فن وبند کشتی ایرانی بازگردیم می‌توانیم صاحب کشتی‌گیرانی ششدانگ و قابل اتکا در جهان باشیم.

در این رابطه دهه 90 دوره طلایی کشتی بود. در آن زمان کشتی‌گیران متفکر، با هوش و صاحب سبک در دنیا زیاد بودند.