پیتر استورمر

از آنجا که می‌خواست حتما بازیگر شود در تئاتر رویال نشنال سوئد ثبت‌نام کرد. کار بازیگری را هم در همین محل شروع کرد و برای هفت سال در این مکان معتبر در نمایش‌های متعددی ظاهر شد. سال 1990 کارگردان هنری تئاتر گلوب توکیو شد و در آن‌ جا تعداد زیادی از نمایش‌های ویلیام شکسپیر را کارگردانی کرد که از بین آنها می‌توان به «هملت» و «هنری پنجم» اشاره کرد. در سال 1993 راهی نیویورک شد و در تعدادی از محصولات انگلیسی زبان ایفای نقش کرد. از آن زمان به صورت همزمان در آمریکا و سرزمین مادری‌اش سوئد، به فعالیت‌های هنری خود ادامه داده است. پیتر استورمر که در دنیای تئاتر شهرت و اعتبار خیلی زیادی دارد، هیچ وقت نتوانست مشابه این موفقیت را در دنیای سینما تکرار کند. با این حال، خودش می‌گوید سینما برایش بیشتر حکم یک منبع مالی را دارد و حرفه و عشق اصلی او تئاتر است. منتقدان هنری می‌‌گویند: این بازیگر یکی از کشف‌های اینگمار برگمن، فیلم‌ساز برجسته سوئدی است، هنرمندی که خود استورمر علاقه خیلی زیادی به او دارد. در کنار کارگردانی تئاتر، به کار نگارش نمایشنامه هم مشغول است. از فیلم‌های او می‌توان به «سویچ»، «آنها هیچ وقت او را پیدا نکردند»، «ناشناخته» و «کنستانتین» اشاره کرد.