اگه می‌تونی منو بگیر

رائول حالا 32 ساله است و همچنان در بالاترین سطح فوتبال باشگاهی بازی می‌کند و گل می‌زند. اولین بازی‌اش را وقتی تنها 17 سال داشت در لالیگا در سال 1994 برابر ساراگوسا انجام داد. رکورد قبلی بیشترین تعداد گل برای این باشگاه از آن آلفردو دی‌استفانو اسطوره قبلی این باشگاه بود که توانسته بود 307 گل برای این تیم به ثمر برساند. برخلاف روزنامه‌ها و رسانه‌های اسپانیایی برای رئال این رکوردشکنی زیاد هم هیجان‌انگیز نیست. چون خودش بعد از این بازی وقتی که همه خبرنگاران از احساسش می‌پرسیدند گفت «من احساس خوبی دارم و خوشحالم که توانسته‌ام «دن آلفردو» را پشت سر بگذارم، اما در عین حال انتظار دارم که خاصیت این گل‌ها تنها در رکوردشکنی خلاصه نشود. ما باید فاصله‌ خودمان با بارسلونا را کاهش دهیم.»

رائول از همان نوجوانی با تیم‌های پایه رئال مادرید فوتبال را شروع کرد، اما در اوج دوران بازی‌اش هم هیچ گاه وسوسه نشد به تیم‌های دیگر برود، آن هم با پیشنهاد‌های اغواکننده‌ای که تیم‌های دیگر می‌دادند. نمونه‌های مشابه مثل او در تیم‌های دیگر خیلی کم هستند. شاید دم‌دست‌ترینشان «پائولو مالدینی» باشد که از سال 1988 تا همین فصل برای تیم آث میلان بازی کرده است. چیزی نزدیک به 20 سال در یک باشگاه! یا «فرانکو بارسی» در تیم اینتر میلان یا شاید «رایان گیگز» که همیشه شاگرد سر آلکس فرگوسن بوده است. به نظر می‌رسد، رائول در 32 سالگی هم خیال آویختن کفش‌هایش را نداشته باشد. برای همین حتما فاصله او با دی‌استفانو بیشتر هم خواهد شد. هرچند در این فصل گل‌هایش در این فصل دردی از کهکشانی‌ها دوا نکند.