ذوب‌آهن در جاده یکطرفه آبی

شاید این عیب و ایراد بزرگی باشد که یک تیم تا به این حد متکی به یک بازیکن باشد؛ بازیکنی که استقلالی‌ها از سر سیری او را استخدام کردند و پیش ازآمدن او با آوردن بیک‌زاده، عباسفرد و میلاد نوری بمب خبری منفجر کردند.

در آن روزها کمتر کسی فکر می‌کرد بازیکنی مثل جان واریو، تا به این حد بتواند در تیم استقلال جایگاهی پیدا کند. این برداشت زمانی قوت گرفت که در بازی‌های اول دیدیم، جان واریو در تـرکـیـب اسـتـقـلال جای نمی‌گرفت، همان بازی‌هایی که استقلال امتیاز از دست می‌داد و به امید روزهای بهتری بود.

تردیدی نیست که امیر قلعه‌نویی با اتخاذ شیوه‌ای مانوس با خلق و خوی نفراتش تاثیر زیادی در بازگشت استقلال به روزهای خوب داشت. استقلال در روزی که با راه‌آهن بازی کرد، نمایش دلپذیر و بلکه کم‌نظیری داشت و نوع بازی پسران آبی به دل تمام هواداران نشست.

در آن بازی مجتبی جباری و جان واریو به خوبی با یکدیگر چفت شدند و دمار از روزگار تیم حریف درآوردند. حال پرسش این است اگر روزی به هر دلیل، بازیکن خوبی در زمین حضور نداشت، تکلیف بقیه نفرات چیست؟

آیا باید مدافعان از فضای چند قدمی اطراف خود غافل باشند و اجازه دهند بازیکنی با کسب اجازه از کنارشان براحتی رد بشود و این مدافعان بلند بالا حتی به آنها «پخ» هم نکنند.

امیر قلعه‌نویی که خود ویژگی‌‌های جان واریو را داشت حتما می‌داند در غیاب بازیکنی مثل او شاید بشود، مجتبی جباری را وادار کرد همانند جان واریو در کار حمله و دفاع یک بازیکن موثر باشد.

اما انگار جباری تمام وظایف خود را به جان واریو واگذار کرده و فقط در اندیشه شرکت در کارهای هجومی است، جباری در بازی‌های اخیر، نکوشید تا جای خالی جان واریو را پر کند و بیش از آن که به فکر تیم باشد در این فکر بوده مثل روزهایی که فابیو در زمین بود، مجوزی برای حضور بیشتر در منطقه هجومی حریف داشته باشد.

استقلال امروز، بازی سختی را پیش‌رو ندارد به این دلیل که ذوب آهنی‌ها در اصفهان برای هجوم به دروازه استقلال 90 دقیقه فرصت دارند و در این 90 دقیقه است که می‌توانند امیدهای قهرمانی خود را زنده کنند، در این مسابقه ذوب آهن محکوم به حمله است؛ چرا که تساوی در این بازی به سود استقلال است، استقلالی که با داشتن آرش برهانی و سیاوش اکبرپور، دو مهاجم زهری می‌تواند در هر ضد‌حمله‌ای گوشت بدن خط دفاعی ذوب آهن را آب کند.
ذوب‌آهن به دلیل آن که در این بازی چاره‌ای جز حمله ندارد، روز خطرناکی را پیش‌رو دارد و استقلال با حریفی روبه‌روست که نمی‌تواند انرژی خود را صرف از کار انداختن مهره‌های استقلال کند. پس می‌شود نتیجه گرفت ذوب آهن، همان تیمی است که استقلال البته با جان واریو می‌تواند آن را براحتی از سر راه بردارد البته باید دید این فرضیه را چگونه می‌‌شود اثبات کرد.

علی رئیسی