یکدیگر را خنثی نکنیم

یکی از این گروه‌ها خبرنگاران هستند که در چنین فضایی هر چند وقت یک بار خبر جالب توجهی می‌شنوند. شاید یکی از این اخبار مربوط به صنف «تهیه‌کنندگان» سینمای ایران باشد که تا امروز آنقدر دچار انشعاب شده‌اند که حتی گاهی من به عنوان خبرنگار سینمایی فراموش می‌کنم چه تهیه کننده‌ای عضو اتحادیه تهیه‌کنندگان است؟ یا این‌که دیدگاه‌های مجمع فیلمسازان سینمای ایران با تهیه کنندگان مستقل چه تفاوتی دارد؟ یا این‌که کانون تهیه‌کنندگان سینمای ایران چه اعضایی دارد؟

این چنددستگی در عرصه کلان سینمایی هم وجود دارد. طبق قانون وظیفه سیاستگذاری در عرصه سینما بر عهده دولت است اما در همین دولت هم انگار نگاه و برخورد یکسان و مشخصی با سینما وجود ندارد.

مثلا فیلمی ‌از سوی یکی از بخش‌های دولتی برای نمایش غیر مجاز شناخته می‌شود، اما فردی که در حوزه سینما استقلال عمل فراوانی دارد اعلام می‌کند که این حرکت نگاه رسمی ‌جریان دولت به سینما نیست و به همین ترتیب تلاش‌ها برای خارج کردن فیلم از توقیف آغاز می‌شود.

در همین شرایط هنرمندی که به خارج از کشور رفته با صحبت‌های نه‌چندان ملایم یک مقام ارشد مواجه می‌شود، اما مقام دیگری اعلام می‌کند این هنرمند برای بازگشت به کشور مشکل خاصی ندارد.

از طرف دیگر ماجرا در شرایطی که گروهی از چهره‌های سرشناس مراسم سینمایی اسکار دو روز بعد از برگزاری این مراسم به دعوت نهاد صنفی معتبری مانند «خانه سینما» به ایران آمده‌اند، یکی از چهره‌های صاحب اثر سینمایی طی مصاحبه‌ای اعلام می‌کند، اعضای این هیات باید به خاطر توهین‌هایی که سینمای‌هالیوود در طول 30 سال گذشته به ایران کرده‌اند، از ملت ایران عذرخواهی کنند.

این مساله در حالی عنوان می‌شود که این افراد نماینده سیاسی کشورشان نیستند و فقط «هنرمند» هستند. از این چند دستگی‌ها می‌توان به موارد متعددی در سینمای ایران اشاره کرد؛ چنددستگی‌هایی که فقط و فقط به ضرر سینمای ایران تمام می‌شود و ظرفیت‌های مختلف را خنثی می‌کند.

ای کاش افرادی که در این سینما به دنبال دامن زدن به چنین مسائلی هستند، کمی‌ به منافع کلان سینمای ایران فکر کنند و با کمی‌ مهربانی و همدلی شرایط مناسبی را برای رشد سینمای ایران فراهم کنند.

رضا استادی