بر دامن سکوت

نگارنده کتاب در مقدمه با تاکید بر این موضوع که شاعران انقلاب فرزندان زمانه خویش بودند به این نکته اشاره می‌کند که این شاعران دردها و آلام مردم و اجتماع خویش را با تمام وجود حس کرده‌اند و به همین دلیل شعر زر و زور و شعر احساسات سطحی و فردی نیست بلکه شرح حال یک انقلاب مردمی با آرمان‌های والاست.

خومحمدی در این کتاب، ابتدا و در چند فصل جداگانه به معیارهای ادبیات انقلاب اسلامی، ویژگی‌های شعر انقلاب اسلامی و تاثیر مسائل سیاسی اجتماعی در شعر انقلاب می‌پردازد و بعد از پرداختن مفصل به این موضوع‌ها وارد بررسی اشعار شاعران مطرح و تاثیرگذار انقلاب می‌شود.

مولف اشاره‌ای به چگونگی انتخاب این شاعران ندارد اما انتخاب همین تعداد شاعر نشان می‌دهد که هدف از گردآوری تحلیل و انتشار این اثر کمک به شناسایی شاعرانی است که در این دوره به بهترین شکل حامل پیام انقلا‌ب به نسل کنونی  بوده‌اند .

شاعرانی که در این کتاب معرفی و آثارشان بررسی شده است؛ به ترتیب درج در کتاب از این قرارند:

ساعد باقری، حسین اسرافیلی، سهیل محمودی، قیصر امین‌پور، سلمان هراتی، پرویز بیگی، سیدعلی موسوی گرمارودی، محمدرضا عبدالملکیان و علیرضا قزوه.

البته نگارنده فصلی مجزا نیز در کتاب طراحی کرده که با عنوان دیگر شاعران این دوره مشخص شده است و در آن، به برخی دیگر از شاعران انقلاب و متعهد اشاره کرده است. شاعرانی همچون مرتضی امیری‌اسفندقه و محمدرضا محمدی‌نیکو اگرچه خیلی مشخص نیست که چرا این شاعران در بخشی مجزا معرفی شده‌اند.