پرسپولیس شوک قوی می‌خواهد

افشین پیروانی مثل داریوش مصطفوی از همه چیز تشکر و سپاس خود را نثار تمام اعضای هیات‌مدیره کرد، از همه آنها راضی بود، ضمن این‌که در پایان حرف‌هایش گفت: حالا که می‌گویید، خداوکیلی از هیچ‌چیز راضی نیستم، اینجا بود که نفهمیدم مربی جوان پرسپولیس بالاخره چه موضعی دارد، هم از تمام چیزها ناراضی است، هم تشکر می‌کند هم سرباز است، هم پرسپولیس را دوست دارد و هم دنبال مربی رفته و خودش می‌خواهد یک دستیار سرشناس و درست و حسابی از اروپا بیاورد، ضمن این‌که هیچ مشکلی هم در تیم ندارد.

هم بازیکنان خوب تمرین می‌کنند، هم ایشان خوب تمرین می‌دهند. از بد حادثه هم مربی تیم شده‌اند و کف دستشان را بو نکرده بودند که افشین قطبی می‌رود.

اینک پرسش‌های بسیاری درباره مربی‌گری پرسپولیس مطرح است و باید پذیرفت که این پرسپولیس با این آشفتگی راه به جایی نمی‌برد. سخنگوی باشگاه که افشین را پشت خط می‌دید، صلاح ندید تا بگوید زمین و زمان را برای یافتن سرمربی زیر و رو کرده‌اند و هنوز راه به جایی نبرده‌اند، مربیان خارجی درخواست‌های نامعقولی دارند، به هر کسی که زنگ می‌زنند، اولین سوالش مبلغ قرارداد است و چون پرسپولیسی‌ها نمی‌خواهند پولی مفت بدهند و اصولا از آدم‌های پولکی متنفر شده‌اند، لذا معامله سر نمی‌گیرد.

این‌گونه است که مربیانی با ضوابط و شرایط جناب پیروانی مورد پذیرش قرار می‌گیرند. این‌گونه که پرسپولیس در خانه خود به یک تیم ته جدولی می‌بازد و آقایان پس از هر مسابقه خودشان به خودشان نمره می‌دهند و می‌فرمایند حق ما شکست نبود، قسمت و تقدیر ما این بود که امروز شکست بخوریم، سرنوشت و پیشانی‌نوشت هم که دست بشر نیست، حتما سرنوشت تیم ما را هم با سرنوشت آدم‌ها نوشته‌اند و این امری تغییرناپذیر است.

به هر حال وضعیت پرسپولیس با این نوع اندیشه‌های بدیع و تازه به همین جا رسیده و گمان نمی‌رود از این هم فراتر برود. وقتی پس از چند دقیقه جر و بحث معلوم نشود که مدیرعامل چکاره است، چه اقدام‌هایی برای پیشرفت تیم صورت گرفته، نتیجه‌اش معلوم است و باید اذعان کرد که جایگاه فعلی از سر پرسپولیس هم زیاد است. در عین حال می‌شنویم که پرسپولیس قائل به راه آمدن با کادر فنی فعلی نیست. آنها می‌دانند که در شرایط کنونی، تیم پرسپولیس نیاز به یک شوک قوی دیگر دارد تا از این بن‌بست خارج شود.

علی رئیسی