کشتار بی‌دلیل

صهیونیست‌ها که با موج اعتراضات بین‌المللی مواجه شده‌اند سعی دارند چنین وانمود کنند که امکان رعایت قوانین بین‌المللی جنگ در مناقشات غیرمتعارف چون جنگ اخیر اسرائیل و مقاومت فلسطین وجود ندارد.

هفته‌نامه آلمانی اشپیگل در آخرین شماره خود با رویکردی جانبدارانه به بررسی عملکرد ارتش صهیونیستی در جنگ 22 روزه علیه غزه پرداخته است.

پایگاه هوایی پالاچیم به فاصله‌ 15 کیلومتری جنوب تل‌آویو، پایتخت اسرائیل در میانه تپه ماهورهایی در حاشیه سواحل مدیترانه قرار گرفته است.

مردی لاغر اندام و طاس که عینکی مستطیلی و بدون فریم به چشم زده در برابر چند هلیکوپتر جنگی که روی یکی از محوطه‌های فرود پارک کرده‌اند، ایستاده است.

او خود را سرگرد  معرفی می‌کند. او افسر ذخیره ارتش اسرائیل است و باید در آن ساعت روز در حال رتق و فتق امور در رستورانی که اخیرا در مرکز تل‌آویو دایر کرده، باشد اما از اواخر دسامبر کابین پرواز هلیکوپتر آپاچی به اتاق کار او تبدیل شده است.

او با لحنی که نوعی ناخرسندی از آنچه انجام می‌دهد در آن موج می‌زند، می‌گوید: دنیای مسخره‌ای است. صبح‌ها در کنار خانواده‌ات هستی و بعدازظهر باید در غزه به میدان جنگ بروی.

این سرگرد 38 ساله که به طور هدفمند و با توجه به روحیاتش از سوی روابط عمومی ارتش اسرائیل برای پاسخگویی به سوالات خبرنگاران در مورد جنگ غزه و موارد نقض حقوق بشر انتخاب شده بود زیرک و البته آموزش‌دیده به نظر می‌رسید.

او به سان دیگر نیروهای ذخیره اصرار دارد یگان‌های ارتش در میدان جنگ بین مردم عادی و نیروهای مقاومت تفاوت قائل می‌شوند.

او فیلمی از یک مورد عملیات نیروی هوایی نشان می‌دهد که از کابین یک هلیکوپتر آپاچی گرفته شده است. در این ویدئوی کوتاه تعدادی از رزمندگان فلسطینی نشان داده می‌‌شوند که پس از شلیک یک راکت به سرعت سوار یک دستگاه جیپ مشکی رنگ شده و به سمت مناطق حومه‌ای غزه حرکت می‌کنند و پس از رسیدن به شهر به داخل آپارتمان مسکونی می‌روند.

پس از پایان نمایش این ویدئو سرگرد  می‌گوید هر کاری توانستیم برای صیانت از جان غیرنظامی‌ها انجام دادیم اما واقعیت این است که دقیقا همین حرف‌هاست که با تردید رسانه‌های بین‌المللی و مردم جهان مواجه شده است.

با پایان حملات به غزه با انتشار هر عکس جدیدی از محلاتی که به مخروبه‌هایی وحشتناک تبدیل شده‌اند و مادرانی که با اندوه از کشتار کودکانشان توسط نظامیان صهیونیست می‌گویند فشار بر تل‌آویو تشدید می‌شود.

مهمترین سوالی که مطرح است این که آیا اسرائیل حق داشت در واکنش به حملات موشکی پراکنده فلسطینی‌ها در چنین حجمی علیه غزه وارد عمل شود؟ آیا ارتش اسرائیل واقعا هر آنچه در توان داشته برای جلوگیری از کشتار غیرنظامیان انجام داده است؟ و چرا از ورود نهادهای امدادرسان غزه و کمک‌رسانی آنها به مجروحان حملات اسرائیل جلوگیری می‌شد؟

بان کی‌مون، دبیرکل سازمان ملل متحد که هفته گذشته از غزه دیدار به عمل آورد خواستار تحقیق همه‌جانبه در مورد حملات اسرائیل به غزه شد و عفو بین‌الملل اسرائیل را به ارتکاب جنایات جنگی در این باریکه متهم کرده است.

لوییس میشل، سئول کمیسیون کمک‌های اتحادیه‌اروپایی برای توسعه کشورهای فقیر به صراحت می‌گوید عدم‌پایبندی تل‌آویو به قوانین بشردوستانه و معاهدات بین‌المللی جنگ کاملا مشهود است.

بدتر آن که صهیونیست‌ها متهم به استفاده از جنگ‌افزارهای جدید هستند که جراحت‌های وحشتناک بر جای می‌گذارد.

آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در حال بررسی اتهاماتی است که در زمینه استفاده از سلاح‌های حاوی اورانیوم ضعیف شده به رژیم صهیونیستی وارد آمده است.

گزارش‌های نهادهای مختلف همچنین از کشف 20 بمب فسفری عمل نکرده در غزه حکایت دارد که اثبات استفاده از این نوع بمب‌ها به منزله نقض همه قوانین جنگی خواهد بود و تل‌آویو را در برابر چالش‌ها و حقوقی متعددی قرار می‌دهد.

مقامات تل‌آویو اگرچه در مراحل اولیه این اتهامات را رد می‌کردند اما در ادامه به شکلی نیم‌بند به استفاده از این بمب‌ها اذعان کردند.  اگرچه دولت اسرائیل در سطوح رسمی این ادعاها را رد می‌کند اما کم‌کم شکیبایی خود را در برابر این اتهامات از دست می‌دهد.

دادستانی کل اسرائیل خود را برای مقابله با موج شکایت‌ها علیه این رژیم در نقاط مختلف جهان آماده می‌کند و از ارتش خواسته است اسناد و مدارک مرتبط با هر شکایت را در هر مورد تهیه کرده و تحویل این نهاد بدهد.

تحقیقات داخلی در این زمینه آغاز و به نیروهای ارتش دستور داده شده است بدون هماهنگی روابط عمومی ارتش از گفتگو با خبرنگاران بپرهیزند.

وضعیتی که رژیم‌صهیونیستی با آن مواجه شده خیلی هم برای زمامداران این رژیم ناآشنا نیست. به‌سان تمامی مناقشه‌های مسلحانه قبلی این رژیم با فلسطینی‌ها اولین اتهامی که متوجه آنان است استفاده غیرمتناسب از قدرت نظامی برای مقابله با اقدامات مقاومت و کشتار صدها غیرنظامی در روند جنگ است. 

همه فلسطینی‌ها یک صدا می‌گویند نیروهای حماس هیچگاه از ساختمان ‌های مسکونی به عنوان پناهگاه استفاده نکرده‌اند با این حال حتی اگر آنچنان که صهیونیست‌ها ادعا دارند نیروهای مقاومت از مدارس و مساجد هم اقدام به شلیک موشک سرزمین‌های اشغالی می‌کردند دلیلی برای انهدام گسترده مراکز عمومی غزه نبود.

اعداد و ارقام گویاتر هستند: 13 کشته اسرائیلی در برابر 1300 شهید فلسطینی که قریب به اتفاق‌شان غیرنظامی بوده‌اند حتی اگر ادعای صهیونیست‌ها که می‌گویند آمار قربانیان غزه 700 نفر است هم پذیرفته شود آیا می‌توان چنین حجم نابرابری از قربانیان در دوسوی جنگ را توجیه کرد؟

برتری نظامی قابل توجه اسرائیل بیش از آن که در جهت مقابله با نیروهای مقاومت به کار گرفته شود علیه مردم عادی مورد استفاده قرار گرفته بود که در مغایرت کامل با معاهدات بین‌المللی مربوط به جنگ است.

ارتش اسرائیل به شکلی غیرقابل انکار اقدام به تخریب مناطق مسکونی غزه کرده بی‌آنکه دلیلی برای اقدامات خود داشته باشد.