باخت قاطع اسرائیل

دوم، تقویت دولت ائتلافی در انتخابات آینده اسرائیل. بر این اساس، ما اعلام می‌کنیم که اسرائیل باخت، آن هم باختی قاطعانه. اما به چه چیز دست یافت؟ کشتار، تعداد زیادی غیرنظامی، کودک و زن، و ویرانی خانه‌ها، ساختمان‌های دولتی و دیگر ساختارهای زیربنایی با پیشرفته‌ترین سلاح‌های آمریکا و سایر سلاح‌های شیمیایی و فسفری که از نظر جهانیان ممنوع است. در جستجوی ناامیدانه برای دست یافتن به هدف‌های سیاسی تقریبا دو هزار کودک را کشتند و مجروح کردند.

بسیاری از سازمان‌های بین‌المللی این حملات را جنایات جنگی دانستند با این حال حرفی از رهبران جهان غرب درباره محکوم کردن آن به گوش نرسید. اتحادیه اروپا ،که مدام دم از حقوق بشر می‌زند، با سکوت شرم‌آور خود درباره این جنایات چه پیامی را می‌خواست برای مردم فلسطین بفرستد؟ سه هفته گذشته و 18 ماه پیش از آن حداقل این را ثابت کرد که مردم فلسطین را نمی‌توان با گرسنگی، خفه کردن اقتصادی یا حملات وحشیانه شکست داد. رهبران اروپا تنها یک انتخاب دارند: نتیجه یک جریان دموکراتیک را که مردم فلسطین خواهان آن شده و از آن حمایت کرده بودند، به رسمیت بشناسند. اسرائیل با حمله به غزه نتوانست دولت تحت رهبری حماس را نابود یا تضعیف کند یا فلسطینیان را علیه آن برانگیزد. برعکس بر اثر این حمله حمایت از حماس در فلسطین و در سراسر جهان نیرومندتر از هر زمان در گذشته است، به توانایی‌های نظامی حماس هم لطمه وارد نشده است. این امر علت شتاب اسرائیل برای امضای موافقت‌نامه‌ای عجیب با آمریکا برای جلوگیری از رسیدن سلاح به حماس است. این اقدام محکوم به شکست است. همچنان که موشه یالون رئیس ستاد سابق اسرائیل و بنیامین  نتانیاهو گفتند نیروهای اسرائیل نتوانستند به هدف‌های خود برسند. چرا اسرائیل اجازه دارد از جریان مداوم مرگبارترین سلاح‌ها، از جمله سلاح‌های ممنوعه برخوردار باشد، در حالی که از جنبش‌های مقاومت ملی سلاح‌های دفاعی نیز دریغ می‌شود؟ قوانین بین‌المللی به ملت‌های تحت اشغال اجازه می‌دهد در برابر اشغالگران مقاومت کنند و این حقی است که ما می‌خواهیم از حد کامل آن برخوردار شویم.

اسرائیل باید این واقعیت را بپذیرد که قادر به شکستن مقاومت فلسطین نیست. اتحادیه اروپا نیز باید قبول کند که بازگرداندن محمود عباس به غزه در یک تانک اسرائیل راه‌حل نیست. همچنان که تلاش‌ها برای به دست آوردن آنچه ارتش اسرائیل با زور نتوانست به دست بیاورد از طریق «دیپلماسی» راه چاره نیست. گفتن این که تمام کمک‌ها برای بازسازی غزه باید به دولت غیرقانونی نخست‌وزیر انتصابی تشکیلات خودگردان پرداخت شود، نشان می‌دهد که بهره‌کشی بعضی از جناح‌ها از فلسطینیان پایانی ندارد. ما هرگز از تلاش برای رسیدن به وحدت ملی دست بر نخواهیم داشت، اما هرگز اجازه نخواهیم داد این امر با فداکردن حقوق مردم فلسطین تحقق یابد.

و به اوباما رئیس‌جمهوری آمریکا می‌گوییم: موج امیدی که انتخاب شما به بار ‌آورد با سکوت درباره قتل عام غزه بشدت آسیب دید.

سخنان پیش از انتخابات شما در زمینه طرفداری از شهرک‌نشینان در «سدروت» نیز به امیدها لطمه زد. دانستن تاریخ و سابقه مکان‌هایی که درباره آنها صحبت می‌کنید برای شما مفیدتر خواهد بود.

سدروت، که شاید بعضی‌ها آن را شهری اسرائیلی می‌دانند، در خرابه‌های روستای فلسطینی نجد بنا شده که باندهای تروریست صهیونیستی در مه 1948 آنجا را غارت کردند. تروریست‌ها مردم روستای نجد را به زور از خانه‌ها و تختخواب‌های آنان تنها با لباس‌هایی که به تن داشتند فراری دادند و طی 61 سال گذشته آنان آواره بوده اند. این تاریخ سدروت است. این هرگز شروع خوبی نیست که از جباران و قربانیان آنها به یک زبان حرف بزنید. اما هنوز جا برای بازگرداندن خوشبینی و امید هست. فقط اگر تصمیم بگیرید عادلانه با مساله 6 میلیون آواره فلسطینی و خاتمه دادن به اشغال سرزمین فلسطین، از جمله بیت‌المقدس، برخورد کنید، خواهید توانست رابطه‌ای جدید را با جهان اسلام شروع کنید.

موسی ابومرزوق
قائم‌مقام دفتر سیاسی حماس