راز زیستن در اکنون را کشف کنید

 اگر دقت کنید خیلی از دعواهای دامنه دار زناشویی نیز بر سر همین چیزها است:

مهدی به مریم می‌گوید: پول‌های پس‌انداز را خرج خریدن یک ماشین لباسشویی کردی در حالی که اگر بتوانیم تا 2 سال آینده آن را به 12 میلیون برسانیم می‌توانیم روی وام مسکن حساب کنیم و از اجاره نشینی در بیاییم.

مریم می‌گوید: شاید من 2 تا 4 سال آینده مردم. الان دست‌هایم از زور رخت شستن درد گرفته و با ورود یک نوزاد به زندگیمان واقعا خسته و ناتوان شده‌ام. اما مهدی چشم‌انداز آینده‌ای را که در خانه خود زندگی می‌کنند بیشتر دوست دارد و فکر می‌کند مریم یک ماه او را از آنچه می‌طلبد دور کرده است. او به نیازهای آنی و آنچه می‌تواند لحظاتشان را شیرین‌تر کند کمتر فکر می‌کند.

برعکس این زوج جوان، عظیم و سمنگل زوج50 و 48 ساله امروز خود را صرف دیروز می‌کنند.

آنها هر وقت بیکار می‌شوند در عوض اینکه با هم به گردش و هوا خوری بروند شروع به بد خلقی می‌کنند. سمن گل می‌گوید: اگر به خواستگار اولم پاسخ داده بودم الان یک ماشین آخرین سیستم زیر پایم بود و عظیم می‌گوید: اگر دخالت‌های مادرت نبود تا حالا صد تا از آن ماشین‌ها را خریده بودم.

آنها نمی‌بینند که فرصتی که از دست رفته دیگر بر نمی‌گردد. آنها اجازه می‌دهند سرمایه امروزشان خرج دیروز شود در حالی که دیروز را دیگر دسترسی نیست.

زندگی کردن در لحظه یا حال به معنی آن است که با تمام حواس خود، هشیار و آگاه به زمان حال باشیم. این به معنی آن است که به گذشته فکر نکنیم یا در آن ساکن نشویم و نیز مضطرب و نگران آینده نباشیم.

وقتی ما توجه خود را به زمان حاضر یا حال می‌دهیم، بر روی کاری که در دست داریم تمرکز می‌کنیم. ما تمام توجه خود را به آنچه که بایستی انجام بدهیم، متمرکز می‌کنیم و تا رسیدن به نتیجه پیش می‌رویم.

تصور هر لحظه زندگی، ما را وادار می‌کند که ارزش آن لحظه را طولانی‌تر و معنادارتر سازیم. وقتی که در لحظه زندگی می‌کنیم، بجای جستجوی کمیت زمان، از هر دقیقه لذت می‌بریم و آن را مزه مزه ‌کرده و کمیت را فدای کیفیت نمی‌کنیم.

البته، این به معنی آن نیست که برنامه‌ای نداریم، اهداف خود را مشخص نکرده یا خود را برای آینده آماده نمی‌کنیم. ما تمام این امور را می‌توانیم انجام دهیم و در عین حال از هر لحظه لذت ببریم، درست به همان شکلی که بر ما آشکار می‌شود.

زمانی که ما خودمان را برای زندگی در لحظه آموزش می‌دهیم، خود را در آن لحظه فرو می‌بریم و زیبایی آن را کشف می‌کنیم. ما یاد می‌گیریم که روی انرژی خود تمرکز و آن را مدیریت کنیم. برای اینکه هر لحظه را بشماریم، بایستی پذیرای آن باشیم. هرکاری که انجام می‌دهیم و با هر شخصی که در ارتباط هستیم، تمام توجه خودمان را به آنها اختصاص دهیم. اگر به گلایه‌هایی که زوج‌ها از هم دارند توجه کنید علت خیلی از آنها غایب بودن از لحظه‌ای است که در آن قرار دارند.

وقتی زیبا با همسرش حرف می‌زند اغلب متوجه می‌شود که او حواسش جای دیگری است. «گذشته» مثلا حرف‌های رئیس یا «آینده»؛ برنامه‌های فردا در حالی که اگر در این لحظه حضور داشته باشد متوجه می‌شود که زیبا می‌خواهد با حرف‌های شیریی خستگی او را به در کند. اما او با این کار فقط زمینه رنجش همسرش را فراهم می‌کند و زیبا از این عادت او همیشه گلایه دارد. ما حتی زمانی که استراحت می‌کنیم، در عوض تمدد اعصاب و لذت بردن از خلصه یک چرت کوتاه مشغول بررسی کردن موانع و مشکلات خود می‌شویم و به زودی می‌بینیم که خواب از چشمانمان پر گشوده و رفته است. استفاده کامل به ما فرصتی برای دوباره تازه شدن می‌دهد.اگر مدام خطاهای گذشته را به رخ هم بکشیم فرصت خوشبختی را از دست می‌دهیم اما وقتی ما قدر هر لحظه را می‌دانیم و درس‌های آن را برداشت می‌کنیم، آگاهانه، هدفمند و مسوولانه زندگی می‌کنیم.

ندا، دختری 2 ساله داشت که تازه راه رفتن را یاد گرفته بود، وقتی او با تلفن مشغول صحبت کردن بود یک لحظه غفلت کرد و دخترکوچک از پله‌ها پرت شدو جان خود را از دست داد. از آن به بعد نه تنها او نتوانست خود را ببخشد بلکه شوهرش هم هرگز او را نبخشید و به خاطر این حادثه ناسازگاری را شروع کرد و خیلی زود از او جدا شد. امروز ندا زنی افسرده است که فکر می‌کند لیاقت مادر شدن را نداشته است. او عمر خود را فدای خاطره تلخ گذشته کرده است.

وقتی در گذشته زندگی می‌کنیم و اجازه نمی‌دهیم که تجارب دردناک، اشتباهات پیش آمده یا روزگار سخت بگذرند، ما خود را به حال و آینده‌ای مشابه محکوم می‌کنیم. ما باید بپذیریم که نمی‌توانیم گذشته را تغییر بدهیم، ما لحظاتی را داریم که در آن به سر می‌بریم، سپس به پایان می‌رسد و به جلو حرکت می‌کنیم.زندگی در لحظه به معنی آن است که اجازه بدهیم گذشته عبور کند و به آینده اعتماد کنیم. اگر ما مثبت و به زمان حاضر خوش بین باشیم، آینده ما نیز مثبت و امید بخش خواهد بود. شاید وقت آن است که به کودکی برگردیم. زیرا:

«کودکان نه گذشته و نه آینده دارند، آنها از زمان حال لذت می‌برند، کاری که تعداد معدودی از ما انجام می‌دهیم.»

ماندانا ملا‌ علی