کمدی ترسناک

 او در همین کارنامه جمع و جورش فیلم‌هایی با ژانر‌های مختلف دارد. از فیلم کمدی «کما» گرفته (که با آن به شهرت رسید) تا فیلمی دفاع مقدسی و حالا هم که رفته است به سراغ ژانر وحشت و دلهره که به اعتقاد خیلی‌ها هنوز در این ژانر فیلم خوبی در ایران تولید نشده است. با او درباره آخرین ساخته‌اش گپ کوتاهی زدیم که می‌خوانید.

شما بر خلاف خیلی از کارگردانان در جایی عنوان کرده بودید که زمان اکران فیلم برایتان اهمیتی ندارد؟

بله، زمان اکران فیلم به عقیده من خیلی مهم نیست. اگر اثری خوب باشد و به درستی به مخاطب معرفی شود، در هر زمانی می‌تواند خوب بفروشد و با تماشاگر خود ارتباط برقرار کند. من از زمان «احضارشدگان» راضی و امیدوارم با کمک و حمایت رسانه‌ها فیلم نمایشی موفق داشته باشد.

موضوع فیلم شما درباره نسل سومی‌هاست و این‌که شما دوباره رفته‌اید سراغ اعتیاد و قرص‌های روانگردان!

من فیلمسازی هستم که خود را از نسل جوان می‌دانم و با توجه به تجربه‌هایی که در حوزه تدریس در دانشگاه و ارتباط با دانشجویان داشتم، سعی کردم در فیلم از نوعی روان‌شناسی استفاده و مسائل مربوط به جوانان را تشریح و چگونگی برخورد با آنها را مطرح کنم.

البته خوبی فیلم این است که شما قضاوت نکردید؟

ولی این را گفته‌ام که جوان‌های امروز جامعه ما نسبت به دیگر جوانان ضریب هوشی بالاتری دارند که این موضوع قابل ستایش است. به همین نسبت، تفکر و درایت آنها جلوتر حرکت می‌کند و اگر متوجه شوند پیامی به صورت تحمیلی به آنها ارائه می‌شود، آن را پس می‌زنند.

به همین دلیل به سراغ ژانر وحشت رفتید؟

جوانان‌ها با توجه به روحیه‌ای که دارند به مولفه‌هایی مانند سرعت، دلهره، تعلیق، اضطراب و هیجان واکنش نشان می‌دهند. من به عنوان یک فیلمساز احساس کردم برخلاف جریان سینمای کمدی که هم اکنون رواج پیدا کرده، وارد فضایی شویم که مخاطب جوان نسبت به آن واکنش مثبت نشان دهد.

اما خود شما بعد از تجربه 3 فیلم کمدی وارد این ژانر شدید!

با کانال سینمای وحشت، دلهره و هیجان می‌توان مخاطب جوان را جذب کرد و از این طریق آسیب‌های اجتماعی را به وی نشان داد. در همین تهران پانل‌هایی هشداردهنده به صورت شعاری در سطح شهر دیده می‌شود و من خودم به عنوان یک جوان به چنین هشدارهایی که جنبه تحمیلی دارد، توجه نمی‌کنم.