هنگام امضای عقدنامه دقت کنید

این موضوع باعث می‌شود دختر و پسر آگاهانه وارد زندگی مشترک شوند و زن از مهریه‌اش به عنوان اهرم فشار استفاده نکند و به دنبال عناصر دیگری برای استحکام زندگی‌اش باشد. البته این مساله در حالی این گونه نتیجه می‌دهد که در دفاتر ثبت ازدواج، زوج‌ها کاملا توجیه شوند و با چشم باز، آن را بپذیرند؛ اما درست نقطه مقابل این مساله هم وجود دارد. درست است که بسیاری از مردها به خاطر ناتوانی در پرداخت مهریه، هم‌اکنون در زندان به سر می‌برند و شاید عده‌ای از آنان تنها طعمه زیاده‌خواهی‌های همسرانشان شده‌اند؛ اما اگر زنی پذیرفت تا در عقدنامه، گزینه عندالاستطاعه را انتخاب کند؛ ولی در طول زندگی، شوهر، به تعهدات اخلاقی‌اش عمل نکرد، دیگر برای زن چه دستاویزی برای احقاق حقوقش باقی خواهد ماند؟ از سوی دیگر امکان دارد همسر چنین زنانی، دیگر خود را به همسرانشان بدهکار ندانند و با کوچک‌ترین تقاضایی از سوی زن، شالوده زندگی را متزلزل کنند. البته بعید به نظر می‌رسد تعداد دخترانی که با گرفتن عندالاستطاعه مهریه موافقت می‌کنند، زیاد باشد؛ اما به هر حال قانون باید فکری نیز برای این دسته از زن‌ها بکند، ضمن آن که مغایرت این مساله با شرع که مهریه را هدیه‌ای عندالمطالبه می‌داند نیز باید بررسی شود.