علاقه گاس به «میلک»

گاس ون‌سنت در این فیلم به سراغ دکورسازی و ساخت فضای لازم می‌رود تا همه چیز را برای فراهم کردن فضای مربوط به دهه 70 فراهم کند و با وجود فاصله زمانی به نظر می‌رسد که کاملا احساس راحتی می‌کند.

با این وجود برخی معتقدند داستان فیلم ‌کمی ‌خشک است. این فیلمنامه که بر اساس داستانی واقعی با همکاری «لانس بلیک» و گاس ون‌سنت نوشته شده، ماجرای کاملا احساس‌گرایانه است که زندگی منحرف یک سیاستمدار آمریکایی را روایت می‌کند. او که برای اولین بار خواست خود را به صورت علنی مطرح می‌کند، سرانجام جانش را نیز سر این کار می‌گذارد. اما نحوه بازی گرفتن از بازیگران است که فیلم را می‌تواند به صورت درخشانی به پایان نافرجامش بکشاند، آن هم در حالی که گاس ون‌سنت اصلا در پی شاعرانگی و طراوت در بیان داستانش نیست.

البته داستان هم در ذات خودش نیاز بیشتری را نمی‌طلبد. «هاروی میلک» که یک بازاریاب تبلیغاتی است از نیویورک به سانفرانسیسکو می‌رود و در این سفر دوستش اسکات اسمیت نیز او را همراهی می‌کند. او در سال 1972 یک فروشگاه فروش دوربین باز می‌کند و پس از چندی دفتری باز می‌کند تا به بیان نظراتش بپردازد و با صدایی سیاسی از خواست‌هایشان دفاع کند. او در حالی که سرانجام در سال 1977 موفقیت‌هایی در جلب نظرات مردم به دست می‌آورد و به عنوان سرپرست شهردار انتخاب می‌شود، همراه شهردار به دست جوانی کشته می‌شود.
این جوان بعدها در زندان خودکشی می‌کند. با وجود این که «شان پن» نیز هرگز بازیگر گرمی‌ نبوده اما در این فیلم چهره‌ای دوست‌داشتنی به خود می‌گیرد و از موضوع فیلم فردی دست‌یافتنی با قلبی بزرگ می‌سازد.

با این حال گاس ون‌سنت در این فیلم 125 دقیقه‌ای نه از زاویه موافق یا مخالف بلکه به شکلی انسانی به موضوع پرداخته است.

«میلک» با بازی شان پن در نقش‌هاروی میلک سیاستمدار منحرف آمریکایی در دهه 1970، جوایز بهترین فیلم، بهترین بازیگر مرد (پن) و بهترین بازیگر مرد مکمل (جاش برولین) حلقه منتقدان فیلم نیویورک را برد و در فهرست گلدن‌گلاب نیز جای گرفت. با این انتخاب شان پن از رقبایی چون لئوناردو دی‌کاپریو، برد پیت، میکی رورکی و فرانک لانگلا پیش افتاد.

مترجم: مازیار معتمد/ منبع : مووی مگزین