پزشک خانواده

کچلی موقتی و ناگهانی، اغلب وابسته به کچلی ناحیه‌ای است که در 2 درصد جمعیت رخ می‌دهد. کچلی ناحیه‌ای به صورت ناگهانی و با یک یا چند قطعه کچلی حلقوی شروع می‌شود که بیشتر از 3 اینچ (هر اینچ معادل 54/2 سانتی‌متر است)‌ هستند و می‌توانند با هم همپوشانی داشته باشند. کچلی ناحیه‌ای به عنوان یک بیماری خودایمنی طبقه‌بندی می‌شود؛ ولی علت واقعی ایجاد آن ناشناخته است. در واقع افرادی که این نوع کچلی را دارند، عموما از وضع سلامتی خوبی برخوردارند. یک سابقه خانوادگی از کچلی ناحیه‌ای، تشخیص شما را قطعی می‌کند.برخلاف کچلی الگوی زنانه یا مردانه (آندروژنتیک)‌، در این مورد موها مجددا رشد خواهد کرد؛ ولی چندین سال طول می‌کشد تا رشد مجدد ایجاد شود. دیگر دلایل ایجاد ریزش موقتی شامل موارد زیر است:

1 - بیماری‌ها: دیابت، لوپوس و اختلالات تیروئیدی، همراه با بعضی از بیماری‌های تغذیه‌ای می‌توانند موجب ریزش مو شوند؛ لیکن پلان پوست سر می‌تواند با ریزش مو همراهی داشته باشد.

2 - تغذیه ضعیف: اگر شما در رژیم غذایی خود، پروتئین و آهن کافی دریافت نمی‌کنید یا این که تغذیه شما به گونه‌های دیگر ضعیف هستند، احتمالا ریزش مو را تجربه خواهید کرد. غذاهای کم‌ارزش و گذرا نیز می‌توانند موجب تغذیه بد شوند.

3 - داروها: داروهای خاصی که برای نقرس، آرتریت، افسردگی، بیماری‌های قلبی و بیماری‌ فشار خون به کار می‌روند، می‌توانند در بعضی افراد باعث ریزش مو شوند. در بعضی از زنان مصرف قرص‌های ضدبارداری یا قطع مصرف آن ممکن است باعث ریزش مو شود.

4 - درمان‌های طبی: اگر شما تحت رادیوتراپی یا شیمی‌درمانی قرار گرفته‌اید، احتمال دارد که به طور موقت دچار ریزش مو شوید. بعد از این که درمان کامل شد، رشد مجدد موی شما شروع خواهد شد.

5 - تب بسیار بالا، عفونت یا جراحی: ممکن است 4 هفته تا 3 ماه بعد از یک بیماری یا جراحی دچار ریزش مو شوید. گاهی اوقات بیماری یا جراحی موجب می‌شود که موی شما به سرعت وارد فاز استراحت شود که باعث کاهش رشد مو می‌شود. معمولا بعد از این که فاز رشد آغاز شد، میزان طبیعی، مجددا ایجاد خواهد شد. اصطلاح پزشکی این وضعیت، تلوژن افلوویوم است. بعضی زنان افزایش ریزش مو را چند ماه بعد از زایمان تجربه می‌کنند. این حالت معمولا به خودی خود بهبود می‌یابد.

6 - نوزادی: نوزادان تازه به دنیا آمده، اغلب در چند ماه اول زندگی دچار کاهش مو خواهند شد. این موها در نهایت به وسیله موهای دائمی‌تر جایگزین می‌شوند. این حالت در بچه‌های 3 تا 6 ماه نیز شایع است. در اثر مالیده شدن موهای پشت سر کودک با اسباب‌بازی‌ها، لباس خواب یا صندلی ماشین، ریزش موقتی مو در این قسمت رخ می‌دهد. بعد از این که کودک تا حدی رشد کرد که بتواند بیشتر بنشیند، این وضعیت بهبود می‌یابد.

7 - مواد مورد استفاده برای نگهداری موها: استفاده بیش از حد یا نادرست از مواد شیمیایی مثل رنگ‌ها، سفیدکننده‌ها، صاف‌کننده‌ها، چسب مو و تافت‌ها می‌توانند موجب آسیب به مو و شکنندگی موها شوند. استفاده زیاد از حد حالت‌دهنده‌هایی که باعث کشش بیش از حد موها می‌شوند نیز می‌توانند باعث ریزش مو شوند.

8 - عفونت پوست سر: عفونت‌هایی مثل قارچ‌ها، می‌توانند با هجوم به پوست سر و ایجاد تغییر در سطح آن، باعث ریزش مو شوند. بعد از آن که عفونت درمان شد، موها معمولا برمی‌گردند.

سوالات پزشکی خود را با ما در میان بگذارید.

سلامت باشید.