الو دارو؟

دارو را برای بیماری در شهرستان می‌خواهم، تنها راهی که به نظرم می‌رسد، زنگ زدن به داروخانه‌های دولتی است که معمولا رد دارو‌هایی را که نایاب هستند یا به شکل دوره‌ای نایاب می‌شوند، از آنجا می‌توان گرفت.

شماره اولی همواره مشغول است، از این شماره ناامید می‌شوم و شماره داروخانه دیگر را می‌گیرم.
اسم دارو را که می‌گویم، صدای پشت خط بی‌هیچ توضیحی می‌گوید که نداریم. می‌پرسم از کجا می‌توانم تهیه کنم، غافل از آن‌که تماس آن سوی خط بعد از همان نداریم قطع شده است.

دوباره تماس می‌گیرم و با تمام سرعت ممکن کلمه‌ها را پشت هم ردیف می‌کنم که می‌دانم این دارو را ندارید، فقط می‌خواهم بدانم از کجا می‌توانم تهیه کنم.

«شاید بیاریم.» این جمله را می‌شنوم و دوباره تماس قطع می‌شود.

نیم ساعتی منتظر می‌شوم تا شاید خدا بخواهد و اپراتور داروخانه عوض شود یا این‌که اپراتور صدای مرا فراموش کند و به سوال آخرم جواب دهد.

این بار صدایم را مظلوم می‌کنم و با چند خسته نباشید بیشتر، تند می‌پرسم: آپوترازوسین رو کی میارین؟

«فردا.»

همین مهر ماه امسال بود که گزارش مفصلی از تعطیلی مرکز اطلاع‌رسانی دارو نوشتم. نوشتم که تا همین چند وقت پیش شما به عنوان بیمار یا هر کسی که نیاز دارویی دارد، می‌توانستید با شماره تلفنی که به نام مرکز اطلاع‌رسانی دارو ثبت شده بود، تماس بگیرید و بپرسید که داروی مورد نظرتان را دقیقا از کجا و کدام داروخانه تهیه کنید. این مرکز در خیابان ناصرخسرو به‌شکل نمادین و مثلا برای دهن‌کجی به قاچاقچیان دارو در اوایل سال 80 تاسیس شده بود. اگرچه فعالیتش 24 ساعته نبود، اما دسترسی به آخرین اطلاعات بازار دارو را برای بیماران فراهم می‌کرد.

اطلاعاتم را در مورد شنیده‌ها و بهانه نبود بودجه و... هم نوشتم. فردای چاپ این گزارش و تمام طول همان هفته در تمام خبرگزاری‌های کشور اخباری از سوی معاونت غذا و داروی وزارت بهداشت منتشر شد که کار این مرکز به مرکز اطلاع‌رسانی دارو و سموم منتقل شده است.

کاش یک نفر از معاونت غذا و دارو شماره 09646 را بگیرد و بپرسد که داروی آپوترازوسین را از کجا می‌شود پیدا کرد.

مستوره برادران نصیری