فیلیپ سیمور هافمن

 سال 1989 از این دانشگاه فارغ‌التحصیل شد. اولین فیلم خود «هتل پنج‌ستاره» را در سال 1991 بازی کرد که یک کار مستقل بود. او در این فیلم با نام فیل هافمن ظاهر شد. اما اولین فیلمی که در آن نقش مهمی داشت «اسلحه تازه من» ( 1992)‌ است. در شرایطی که در نقش مکمل چند فیلم سینمایی بازی کرد، در نقش اصلی «شب‌های بوگی»( 1997)‌ پل تامس اندرسن ایفای نقش کرد. با این فیلم بود که به صورت یکی از چهره‌های اصلی سینمای روشنفکرانه و غیرمتعارف درآمد و به عنوان بازیگر خوب این نوع فیلم‌ها مشهور شد. این در حالی بود که او بدون توجه به کوتاه یا بلند بودن نقش‌ها، فقط به اهمیت و وزن نقش فکر می‌کرد. همین باعث شد تا او طی این سال‌ها در فیلم‌های مختلف هم نقش‌های اصلی را بازی کرد و هم نقش‌های مکمل. برخی از این فیلم‌ها عبارتند از «خوشبختی»( 1998)‌، «آقای ریپلی مستعد»، «ماگنولیا»( 1999)‌، «تقریبا مشهور» « استیت و مین»( 2000)‌ ، «اژدهای سرخ» و «کلد مانتین»( 2003)‌، فیلیپ سیمور هافمن در تمام این سال‌ها روی صحنه تئاتر هم حضوری چشمگیر داشت و در تعدادی از محصولات مهم برادوی ظاهر شد. او دو بار برای حضور تئاتری‌اش نامزد دریافت جایزه بهترین بازیگر مرد مراسم تونی (اسکار تئاتری) شد. وی در دنیای تئاتر هم با کارگردانان پرقدرتی مثل سام شپرد و مایک نیکولز کار کرد. بازی در نقش کاپوتی نویسنده در درام اجتماعی «کاپوتی» نقطه عطف حضور سینمایی‌اش است، او این نقش را در سن 40 سالگی بازی کرد و در کنار دریافت اسکار بهترین بازیگر مرد سال، جایزه انجمن منتقدان فیلم لس‌آنجلس را هم گرفت. همزمان با «کاپوتی» او در قسمت سوم «ماموریت غیرممکن» در کنار تام‌کروز بازی کرد و این بار در نقش آدم شرور قصه منتقدین سینمایی از وی به عنوان یک بازیگر کاراکتر اسم می‌برند که فیلمسازان غیرمتعارف علاقه خاصی برای کار کردن با او دارند.