کاری که از یک روشنفکر برمی‌آمد

اگر بپذیریم هر جریان اجتماعی و فکری نیازمند رجوع به خویشتن خویش است و نگاهی نقادانه می‌تواند آن را به آسیب‌ها و آفت‌هایش آشنا کند بی‌تردید سریال مرگ تدریجی یک رویا یکی از موفق‌ترین آثار تصویری تلویزیون در این زمینه بشمار می‌رود.

ورود فریدون جیرانی- که خود نیز رنگی از روشنفکری بر چهره دارد- در این عرصه قابل اعتنا و تقدیر است، شاید اگر فرد دیگری دست به ساخت این سریال می‌زد نگاه‌های متفاوت‌تری را به دنبال خود می‌داشت.

هر چند جیرانی پس از ساخت این سریال و بعضی فیلم‌های جنجال برانگیز( نظیر سه‌گانه ستاره‌ها)‌ بارها مورد طعن و طرد مدعیان روشنفکری قرار گرفته است.

اما حقیقت آن است که «جریان  روشنفکری اصیل» از چنین رویکردهای اصلاح‌گرایانه و آگاهی‌بخشی استقبال می‌کند و دلیلی ندارد که بخواهد با همذات‌پنداری بین خود و داستان و شخصیت‌های فیلم به موضع تقابلی کشانده شود.

مرگ تدریجی یک رویا با بهره‌گیری از توانمندی‌های حرفه‌ای کارگردانی برجسته از سینما که همانند بسیاری دیگر، امروز تلویزیون را برای ارتباط با مخاطب و مردم برگزیده‌اند با توجه به فرم و محتوا توانست به اثری خوب و تاثیرگذار تبدیل شود و شاید هیچ تقدیر و سپاسی برای دست‌اندرکاران آن بالاتر از دیده شدن و رضایتمندی مردم وجود نداشته باشد.

بیژن مقدم