خنده جام

در راستای هویج

رضا رفیع: بین میوه‌های مختلف، هویج علاوه بر کاربردهای قدیمی گفتمانی یک مقداری هم سیاسی شده است. به نحوی که مدت‌هاست سر از دم و دستگاه دیپلماسی بین‌المللی آمریکا و برخی از کشورهای اروپایی درآورده و عنقریب است که آب هویج هم سیاسی شود. الا‌نه سال‌هاست که سیاست «هویج و چماق» به عنوان یکی از سیاست‌های استراتژیک آمریکا و اروپا مطرح است. به این ترتیب که اول یک هویج نشان می‌دهند و بعد که طرف آمد جلو، با چماق چنان بر سرش می‌کوبند که رستم هم نکوبید گرز گران... ! و این یعنی کمال نامردی و پدرسوختگی عمقی.

کد خبر: ۲۱۹۲۴۱

با اجازه سعدی:

مزن بر سر دیگران دست زور/ که روزی در افتی به پاشان چو مور

از آنجا که دولتمردان آمریکایی به هر چیزی نزدیک می‌شوند، یک بلایی سر آن چیز می‌آورند، فلذا به هویج مذکور هم که نزدیک شدند، شخصیت محبوب این میوه نورچشمی را مسموم کردند. طرح تازه کشف شده «هویج مسموم» نمونه بارزی از این ادعای ماست. اخیرا معاون امور سیاسی وزارت خارج از محدوده آمریکا (ویلیام برنز) با گروهی از دیپلمات‌های صهیونیستی در واشنگتن دیداری داشته و وقتی که صحبت از ایران به میان آمده، هدف آمریکا از طرح بازگشایی دفتر حافظ منافع آمریکا در تهران را در راستای تحقق سیاست هویج مسموم عنوان کرده است. استراتژی فوق به گمان آنها این امکان را برایشان به وجود می‌آورد که به طور مستقیم با مردم ایران و جریان‌های حزبی و سیاسی داخل ارتباط برقرار کنند.

استراتژی آب هویج مسموم: از قدیم گفتند که کلوخ‌انداز را پاداش سنگ است؛ لهذا پیشنهاد می‌کنیم که در مقابل سیاست هویج مسموم آنهابه عنوان یک کنش مذبوحانه، در مقام واکنش بازدارنده از دیپلماسی «آب هویج مسموم» استفاده شود. همان هویج خودشان را آبش را بگیریم کم‌کم به خورد خودشان بدهیم. آنها اگر از هویج درست استفاده می‌کردند؛ الان آن قدر دید چشمشان قوی شده بود که بتوانند تصویر عاقبت سفارت سابقشان را که بر اثر سیاست‌های مسموم آنها تبدیل به لانه جاسوسی شده بود، به وضوح ببینند. افسوس که استفاده مفید از هویج را ظاهرا بلد نیستند.