شیرینی زندگی من

لطفا خودتان را معرفی کنید و از سابقه کاریتان بگویید.

آزاده آل‌ایوب هستم. کارشناس پژوهشگری از دانـشـکـده علامه طباطبایی. از آذر 81 در برنامه رنگین‌کمان بودم.
قبلا در شبکه اول فعالیت داشتم. در برنامه مهمانی گروه کودک شبکه یک و در شبکه جام‌جم، 3 سال مجری برنامه نوجوان امیدهای ایران بودم و الان هم در برنامه رنگین‌کمان هستم.

اولین برخورد شما با گویندگی چگونه بود؟

واهمه و ترس از این که پذیرفته نشوم و یا نتوانم خودم را پیدا کنم. ولی بعد سعی کردم بر آن غلبه کنم.

شما که به فعالیت هنری مشغولید و برای گروه سنی کودک و نوجوان فعالیت می‌کنید آن سوی جعبه جادویی، مخاطب کودک شما را چگونه می‌بیند؟

یک آدم پرنشاط ــ همیشه پرانرژی و خنده‌رو ــ که همیشه حوصله دارد. ولی نمی‌شود که من همیشه این‌‌طوری باشم. من بیرون از خانه، خودم هستم و نمی‌توانم برنامه اجرا کنم و بالا و پایین بپرم. دوست دارم خودم باشم.

به نظر شما خنده و شادی در برنامه‌های کودک چقدر در روحیه، شکوفایی استعداد و خلاقیت‌های کودک نقش دارند؟

خنده و شادی از سوی من یا هر کس دیگری که باشد باعث انرژی بخشیدن به دیگران می‌شود. از طریق این لبخند است که می‌شود چیزی را خلق کرد.

در دوران کـودکـی فـکـر مـی‌کـردید روزی وارد فعالیت‌های هنری بشوید؟

در دوران کودکی، نه. چون عقلم به اینجا قد نمی‌داد. اما در دوران نوجوانی دلم روشن و امیدوار بود. هر وقت می‌خواستم شروع کنم، می‌گفتند: تو هنوز به سن قانونی نرسیده‌ای. اما من آنقدر تلاش کردم تا همه باور کنند که می‌شود با سن کم کارهای بزرگ کرد.

برای این که اجرای خوبی داشته باشید و مخاطب بیشتری جذب کنید، فکر می‌کنید چه کارهایی باید انجام داد؟

صادق باشم و شفاف. مثل یک آب زلال. آبی که بشود از توی آن رقص ماهی‌ها را تماشا کنیم و چشم برنداریم.

می‌توانید کودکی را در یک جمله توصیف کنید؟

کودکی، نتیجه اعمال یک انسان نیکوکار است که به درخت طوبی تکیه داده و از نهر عسل می‌نوشد و غرق در رحمت خداوند است.

بزرگترین آرزویتان در این رشته چیست؟

این است که چطور می‌توانم در ذهن‌ها باقی بمانم.

حرفی دارید که دوست دارید با کودکان در میان بگذارید؟

به هر چه که شاید دست یافتن به آنها ناممکن به نظر می‌رسد با نیکی به پدر و مادر، دعای خیر آنها و تلاش و پیگیری خودت ممکن می‌شود.

نظرت درباره صفحه کودک در قاب کوچک چیست؟

جذب می‌کند و قدرت جاذبه دارد.

و سخن پایانی.

می‌خواهم به بچه‌ها بگویم فقط شما نیستید که از ما بزرگترها درس می‌گیرید. من از شما یاد گرفتم شیرینی زندگی اندازه شیرینی شماست. شیرینی زندگی من یعنی بودن با شما.

معصومه پارسامهر