بیماری فصل سرد

علائم بیماری

تب و لرز، سردرد، ضعف، از دست دادن اشتها و تهوع، خستگی،‌ دردهای‌ عضلانی‌، ‌ کمردرد، سرفه‌  (که گاهی با خلط‌ همراه‌ است)، گلودرد، خشونت‌ صدا و آبریزش‌ بینی از علایم‌ شایع‌ بیماری محسوب می‌شوند. علائم سرماخوردگی معمولا یک تا دو روز طول می‌کشد، در حالی که علائم آنفلوآنزا ممکن است تا یک هفته طول بکشد.

استرس‌، خستگی‌ شدید، تغذیه‌ نامناسب‌، وجود بیماری‌ اخیر که‌ موجب‌ کاهش‌ مقاومت‌ بدن‌ شده‌ باشد.، بیماری‌ مزمن‌، خصوصا بیماری‌ مزمن‌ قلبی‌ یا ریوی‌، حاملگی‌ (به خصوص در سه‌ ماه‌ سوم‌)، زندگی یا کار در محیط‌ نیمه‌ بسته‌ و سرکوب‌ ایمنی‌ بوسیله دارو از عوامل‌ افزایش‌ دهنده‌ خطر ابتلا به بیماری هستند. از این گذشته حضور در اماکن شلوغ و همگانی مثل مهد کودک مدرسه یا پادگان نیز به افزایش احتمال ابتلا به بیماری کمک می‌کند.

درمان

در صورتی‌ که‌ هیچ‌ عارضه‌ای‌ رخ‌ ندهد بیماری در عرض‌ 7 تا10 روز خود به‌ خود‌ بهبود می‌یابد. عفونت‌های‌ باکتریایی‌ که  روی این بیماری اضافه می‌شوند مانند برونشیت‌ یا ذات‌الریه‌ از عوارض‌ احتمالی‌ بیماری است. این‌ عفونت‌ها ممکن‌ است‌ خصوصا در افرادی‌ که‌ بیماری‌ مزمن‌ دارند یا افراد بالای‌ 65‌سال‌ خطرناک‌ باشند.

بهترین ‌دارو برای‌ آنفلوآنزا استراحت‌ است‌. اگر وضعیت‌ سلامت‌ عمومی‌ فرد طبیعی باشد، استراحت‌ کمک‌ می‌کند تا بدن‌ با ویروس‌ به‌ خوبی‌ مبارزه‌ کند.

به عنوان توصیه کلی در این بیماری توصیه می‌شود برای‌ تخفیف‌ گرفتگی‌ بینی‌، با آب‌ گرم‌ یا آب‌ نمک‌ قرقره‌ کنید.
همچنین برای‌ افزایش‌ رطوبت‌ هوا از یک‌ دستگاه‌ بخور خنک‌ استفاده‌ نمایید. رطوبت‌ کمک‌ می‌کند تا ترشحات‌ ریه‌ رقیق‌ و بنابراین‌ راحت‌تر تخلیه‌ شوند. نوشیدن‌ مایعات‌ بیشتر مثل‌ آب‌ میوه‌، چای‌ و نوشیدنی‌های‌ غیر گازدار نیز به‌ رقیق‌ شدن‌ ترشحات‌ کمک‌ می‌کنند.

روی‌ عضلاتی‌ که‌ دچار درد هستند کمپرس‌ گرم‌ یا صفحه‌ گرم‌کننده‌ بگذارید. برای‌ کاهش علائم بیماری می‌توان‌ از داروهایی‌ مثل‌ استامینوفن‌، شربت‌های‌ ضد سرفه‌، (اسپری‌های‌) بینی‌ یا ضد احتقان‌ها (رفع‌کننده‌ گرفتگی‌ بینی‌) استفاده‌ نمود.

با نظر پزشک از داروهای‌ ضد ویروسی‌ در موارد شدید یا برای‌ کسانی‌ که‌ در معرض‌ بیشترین‌ خطر بروز عوارض‌ هستند استفاده‌ می‌شود.

برای پیشگیری‌

1. اگر بالای‌ 65 سال‌ سن‌ دارید یا مبتلا به‌ بیماری‌ مزمن‌ قلبی‌ یا ریوی‌ هستید، سالانه‌ واکسن‌ آنفلوآنزا دریافت‌ کنید. این‌ واکسن‌ تنها در برابر 2 یا 3 زیر نوع‌ به‌ خصوص‌ از آنفلوآنزای‌ نوع‌ A حفاظت‌ ایجاد می‌کند.

2. از تماس‌ غیرضروری‌ با افرادی‌ که‌ دچار عفونت‌های‌ دستگاه‌ تنفسی‌ فوقانی‌ هستند خودداری‌ کنید.

3. استفاده‌ از داروی‌ آمانتادین‌ برای‌ افراد پرخطر (که‌ واکسن‌ تزریق‌ نکرده‌ باشند) یا افرادی‌ که‌ نیازمند اقدامات‌ کنترلی‌ اضافه‌تری‌ هستند توصیه می‌شود.

4. برای‌ جلوگیری‌ از سرایت‌ بیماری‌ به‌ دیگران‌، فرد مبتلا باید دستان‌ خود را مرتبا خصوصا پس‌ از فین‌ کردن‌ یا پیش‌ از دست‌ زدن‌ به‌ غذا یا مواد غذایی‌ بشوید.

5. ویتامین ث بخورید. این ویتامین برای این که سیستم ایمنی بدن به بهترین نحو به وظیفه‌اش که مبارزه علیه ویروس‌ آنفلوآنزا است، عمل کند لازم است.

6. آهن و روی سبب تقویت سیستم ایمنی و کمک به کاهش خطر عفونت‌های ویروسی می‌شود. سیر هر دوی این مواد را داراست پس مصرف آنرا فراموش نکنید.

7. یکی از علل عفونت‌های مکرر تنفسی در کودکان کاهش ذخایر ویتامینA  است. جگر، ماهی، کره، هویج، انبه، سیب‌زمینی،‌ زردآلو و تخم‌مرغ منابع ویتامین آ هستند.

8 . استفاده از ماسک گندزدایی تا حدی مانع شیوع آنفلوآنزا می‌شود.

9. از بیخوابی و خستگی شدید که سیستم ایمنی بدن را ضعیف می‌کنند اجتناب کنید.

10. قرار گرفتن در هوای سرد نیز نوعی استرس برای سیستم ایمنی محسوب می‌شود و احتمال ابتلا به عفونت را بالا می‌برد.