سرمایه متحرک 50میلیارد تومانی!

حاجی ایرانی در مکه و مدینه دو خصلت برجسته دارد: یکی این که در حرم بیشتر می ماند و دیگر این که از همان مغازه های اطراف محل اقامتش خرید می کند.

کد خبر: ۲۱۳۹۳

خرید که نه ، مغازه ها را جارو می کند. برخی از مغازه ها، از حاجی ایرانی پر است ، انگار که جنس کوپنی مجانی توزیع می کنند و تو که نقطه رنج و نگرانی است به همین خصلت نامبارک بند است ، ناچار باید جمعیت انبوه هموطن خودت را ببینی که هرکدام تلویزیونی بر سر شانه دارند و یک جاروبرقی زیر بغل گرفته اند و دو کیسه پلاستیکی انباشته از قواره های چادر و لباس و خرت و پرت به سر انگشتان خود بند کرده اند و عرق ریزان در صفی طویل به طرف اقامتگاه خود می روند. خوب که نگاه کنی ، می بینی بانک مرکزی و حج و زیارت خودمان ، از پشت سر، دو بازوی حاجی ما را گرفته اند و به چپ و راست هدایتش می کنند و دم گوشش پچ پچ می کنند و غوغایی از اضطراب و تحریک و دغدغه و دلشورگی بر سینه اش می کارند، پیش از این هم گفته ام . هیچ زایری مثل حاجی ایرانی خرید نمی کند. حاجی ایرانی ، امسال قریب به 50میلیارد تومان خرید کرد. بخش عمده این رقم را بانک مرکزی و مابقی آن را دلالان دلار خودمان تامین کرده اند. از این 50میلیارد تومان ، 20 میلیاردحاجی ما به تلویزیون و جاروبرقی و دوربین فیلمبرداری و رادیو ضبط و کلا وسایل برقی و صوتی - تصویری اختصاص می دهد. ده میلیاردش را اسباب بازی می خرد! بعد از اسباب بازی ، حاجی ایرانی ، ده میلیارد تومان بابت پارچه (انواع پارچه ، مخصوصا چادر مشکی ) و پیراهن و لباس مردانه و زنانه می پردازد. حاجی ایرانی ، چند میلیارد تومان هم خرت و پرت می خرد. فهرست این اقلام آنقدر طولانی است که بنجل فروشان بر سر در مغازه هایشان نوشته اند: کل شیئ 2ریال ! و تو حجم مغازه را مملو از اجناس ریز و درشتی می بینی که حیف دوزار خودمان ! اما همین خرت و پرت ها، ده میلیارد تومان از جیب حاجی ما بیرون می کشند. حاجی ما، قریب 2 - 3میلیارد تومان انواع طلا و زیورآلات می خرد! 2 - 3 میلیارد تومان هم به مابقی اجناس اختصاص می دهیم . 50میلیارد تومان چیزی نیست . مفت چنگ تجار زرنگ سعودی که عقل محدودشان ، صد برابر عقل جمعی مسوولان اقتصادی ما کار می کند. مغازه های اطراف حرم ، عمدتا بنجل فروش اند. حاجیان مالزیایی و ترک مقیم آن اطراف اصلا اهل خرید نیستند؛ به همین دلیل سرقفلی مغازه های دورتر که حاجیان ایرانی در اطراف آنها اقامت دارند، روی بورس است . نگاه تجار سعودی به حاجی ایرانی ، نگاه یک زایر نیست ؛ به یک توده متحرک پول نقد است . به 50میلیارد تومان پول رایج و بی زبان کشورمان ! ایام حج ، ایام غصه ناک تجار خودمان هم هست . در حقیقت ، حاجی ایرانی ، 50میلیارد تومان از پولی را که باید در کشور خودمان خرید کند، به جیب اجنبی می ریزد وگرنه شما به عنوان یک مسلمان انقلاب کرده که حداقل دو سال یک بار باید یک چادر مشکی بر سر دختر، خواهر، مادر و همسر و بستگان خود ببینی ، هرگز از مغزت این سوال گزنده عبور نمی کند که چرا و به چه علت پارچه چادر مشکی در داخل کشورمان تولید نمی شود! کافی است همین سوال کوچک را به عنوان یک سر نخ بگیری و دنبال کنی و همین طور جلو بروی ، می بینی ای عجب ! چه آدمهای فراوانی بین ایران و ژاپن در حرکتند تا برای زنان ما پارچه چادر مشکی تدارک ببینند. در حقیقت این بندگان خوب خدا یک خط لوله ای به اسم پارچه چادر مشکی فراهم آورده اند و خود، مرتب و لبخند به لب ، با تلفن دفتر نمایندگی شان انبار انبار جنس وارداتی را جابه جا می کنند و ساعت به ساعت بر ظرفیت حساب بانکی شان می افزایند. آن وقت ، شما که خسته از تجسس و تحقیق بازآمده ای ، بی دلیل فریاد می کشی : کارخانه های ما که مرغوب ترین و نابترین پارچه های صادراتی را تولید می کنند، چطور از پس تولید پارچه چادر مشکی برنمی آیند؛ فریادت در فضای شهرها و آبادی ها می پیچد و بی نتیجه بازمی گردد و همچون گرزی بر سرت می نشیند که دیگر هوس تحقیق اینجور قضایا را نکنی ! دایره خصوصی سازی ، ظاهرا به دلیل قوه ای که در استشمام پول بی زبان مردم دارد، به حوزه حج و زیارت نیز کشیده شده است . شرکتی راه می افتد تا به دور از محدودیت های رایج سیستم دولتی ، به امور حج و زیارت مردم بپردازد. از اخذ روادید گرفته تا تعیین سهمیه هر مدیر کاروان ، تا اجاره اقامتگاه حجاج در مدینه و مکه ، تامین مواد غذایی ، بسترسازی برای عقد قرارداد بین شرکتهای حمل و نقل زمینی و هوایی و... چه بگویم؛ اجازه بدهید فقط به قسمتی از سود این شرکت در عمره سال گذشته اشاره کنم و بگذرم . مدیران کاروان ها می گویند این شرکت ، تنها از پس و پیش عمره سال گذشته ، بیست و هشت میلیارد تومان سود برده است . شرکتی که حتما هم غیرانتفاعی است و حتما هم در اساسنامه آن قید شده است . به موسسان شرکت مزبور، سودی تعلق نمی گیرد و حتما هم سود حاصله به مصارف عام المنفعه می رسد! نصف این مبلغ هم که درست باشد خبر از مته ای می دهد که بی سر و صدا پیشانی ما را سوراخ می کند. همین شرکت ، از سود زایران سوریه و کربلا نیز غافل نیست . تا چشم هر که نمی تواند این مدیریت ناب را ببیند کور. وقتی شما در هیبت نود هزار حاجی بی خبر، قدم به داخل ناوگان هواپیمایی سعودی ها می گذاری ، پیش از همه چیز، به «پول چایی» فیمابین می اندیشی .