در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
نگرانی رژیم صهیونیستی از تورم جمعیت بالا گرفته است
بمب ساعتی اسرائیل
سالهاست که رژیمصهیونیستی از دغدغههای امنیتی خود به دلیل برهم خوردن توازن جمعیتی بین این رژیم و کشورهای عربی میگویند اما براساس جدیدترین تحقیقات انجام شده به نظر میرسد زمامداران این رژیم اکنون باید نه از بابت در اکثریت قرار گرفتن اعراب که تورم بیقاعده جمعیت در سرزمینهای اشغالی احساس نگرانیکنند.
این دلمشغولی فقط به دلیل کاهش نرخ رشد جمعیت در بین فلسطینیان و عرب اسرائیلیها در شرایطی که جمعیت صهیونیستها در حال افزایش است، نیست بلکه ناتوانی تلآویو در فراهم آوردن امکانات برای جمعیت در حال رشد این رژیم مهمترین چالش فراروی رهبران اسرائیل است.
به عنوان مثال نرخ زاد و ولد در ایران که در حدود 30 سال پیش 9 فرزند به ازای هر زن بود به 7/1 در سال 2007 کاهش یافت. در همین دوره زمانی این نرخ در عربستانسعودی از 8 به 4، در مصر از 7 به 5/4 و در سوریه و اردن از 8 به 5/3 سقوط کرده است.
براساس تحقیقی که اخیرا توسط گروه تحقیقات جمعیتی آمریکا اسرائیل انجام شد روند کاهش زاد و ولد در سرزمینهای فلسطینی هم کاملا محسوس است و نرخ از 9 در سال 1969 میلادی به 5/3 در سال گذشته کاهش یافت.
کاهش نرخ رشد جمعیت در کشورهای خاورمیانه ناشی از تحولاتی چند بعدی است. این تغییر بر گرفته از غربیشدن این جوامع و گرایش روزافزون به شهرنشینی به علاوه حرکت حاکمیتهای منطقه درجهت مهار جبنشهای اجتماعی در آینده است. در جاهایی مثل کرانه باختری عواملی چون نرخ بالای مهاجرت و آمار قابل توجه طلاق هم در سرعت گرفتن این روند بیتاثیر نبوده است.
نکته عجیب این که در بین صهیونیستها شرایط درست برعکس کشورهای عرب منطقه است. آمارهای رسمی در اسرائیل از رشد 40 درصدی زاد و و لدها در خانوارهای صهیونیست طی دوره 12 ساله 1995 تا 2007 میلادی حکایت دارد. صهیونیستهای افراطی که اعتقادی عمیق به لزوم بزرگتر کردن جامعه خود برای تربیت سربازان آینده دارند بیشترین نقش را در افزایش جمعیت جامعه اسرائیل ایفا میکنند.
رشد جمعیت اسرائیل در غیاب توسعه سرزمین این رژیم به جای آنکه به نقطه قوت تلآویو در برابر اعراب تبدیل شود به مرور زمان به بمبی ساعتی تبدیل خواهد شد که جامعه صهیونیستی را از درون دچار فروپاشی میکند.
آرمان تشکیل «اسرائیل بزرگ» در منطقهای وسیع که از سواحل رود نیل در مصر شروع شده و تا حاشیه آبهای مدیترانه ادامه مییافت رویایی بود که اکنون در حال رنگ باختن است. در چنین شرایطی زمامداران اسرائیل چطور قادر خواهند بود برای جمعیت متورم اسرائیل امکانات رفاهی کامل را در سرزمینی کوچک فراهم آورند؟
همین 3 سال پیش بود که مقارن با عقبنشینی سربازان اسرائیلی از نوار غزه رسانههای صهیونیستی بار دیگر روی معضل عدم توازن جمعیتی متمرکز شدند. در حالی که حملات پیاپی رزمندگان فلسطینی موجب شده بود صهیونیستها روی آرامش را نبینند از این مساله برای ایجاد وحشت هرچه بیشتر در جامعه اسرائیل استفاده میشد.
دولت آریل شارون، نخستوزیر وقت اسرائیل سعی داشت اینگونه وانمود کند که عدم توازن در جمعیت فلسطینیان و صهیونیستها موجب شده سربازان اسرائیلی مستقر در غزه قادر به کنترل این منطقه نباشند و از این رهگذر عقبنشینی فضاحتآمیز از غزه را موجه نشان میدادند.
اگرچه مرکز آمار اسرائیل بارها در مورد رشد بیرویه جمعیت در سرزمینهای اشغالی هشدار داده و خواستار تدوین برنامهای جامع برای توقف روند افزایش جمعیت این رژیم شده اما زمامداران تلآویو به رغم مشکلاتی که رشد جمعیت متوجه درآمدها، شرایط آموزشی و بهداشتی اسرائیل کرده رغبتی به مهار این روند نشان ندادهاند.
ایهود اولمرت، نخستوزیر اسرائیل که خواستار تسریع مذاکرات صلح با اعراب و فلسطینیان است همین اواخر از لزوم مصالحه بر سر بیتالمقدس و عقبنشینی ارتشصهیونیستی از تمامی کرانه باختری گفت.
زیپی لیونی، وزیر امور خارجه این رژیم هم که کمتر از 2 ماه قبل در انتخابات درونی حزب حاکم کادیما به رهبری این حزب رسید و به دنبال رسیدن به نخستوزیری است هم هدف مشابهی را دنبال میکند. این دو که در زمره اولین رهبران ارشد اسرائیلی در 3 دهه گذشته هستند به لزوم جلوگیری از ادامه رشد جمعیت اسرائیل اشاره کردهاند.
رژیم اسرائیل که به دلیل حملات رزمندگان فلسطینی همیشه با نوعی وحشت در درون زندگی میکند و در بعد بینالمللی هم به طور مداوم با تحریمها و فشارهایی بسان آفریقایجنوبی دوران آپارتاید مواجه است به واسطه نرخ رشد جمعیت بالای خود در آیندهای نه چندان دور با بحرانی اجتماعی روبهرو خواهد شد.
اولمرت، لیونی و آن بخش از طیف سیاسی اسرائیل که دیدگاههای مشابه این دو دارند هنوز به الحاق کرانه باختری و رود اردن و نواز غزه به اسرائیل و ایجاد کشور واحد با دو سیستم حکومتی امید دارند اما این احتمال به قدری کمرنگ شده که حتی آنها هم در مورد آینده اسرائیل با جامعهای متورم از جمعیت و امکاناتی محدود که پاسخگوی همه بخشهای جامعه نخواهد بود ابراز نگرانیمیکنند.
به اعتقاد بسیاری از تحلیلگران جدیترین چالش فراروی جامعه اسرائیل نه تهدیدات خارجی که احتمال فروپاشی داخلی ناشی از تشدید نارضایتی عمومی ناشی از انفجار جمعیت در این رژیم است.
نسبت جوانان زیر 30 سال به سایر گروههای سنی در جامعه اسرائیل به قدری بالا رفته که این رژیم در آیندهای نه چندان دور از عهده تامین نیازهای خیل جوانان جویای کار و نیازمند سرپناه و جویای به نام برنخواهد آمد. روزی که تلآویو با فشار ناشی از هزینههای سنگین آموزش جوانان صهیونیست کمر خم کند سرآغازی بر غلطیدن رژیم اسرائیل به سراشیبی سقوط خواهد بود که با توجه به شرایط کنونی آن روز چندان دور نخواهد بود.
به عنوان مثال نرخ زاد و ولد در ایران که در حدود 30 سال پیش 9 فرزند به ازای هر زن بود به 7/1 در سال 2007 کاهش یافت. در همین دوره زمانی این نرخ در عربستانسعودی از 8 به 4، در مصر از 7 به 5/4 و در سوریه و اردن از 8 به 5/3 سقوط کرده است.
براساس تحقیقی که اخیرا توسط گروه تحقیقات جمعیتی آمریکا اسرائیل انجام شد روند کاهش زاد و ولد در سرزمینهای فلسطینی هم کاملا محسوس است و نرخ از 9 در سال 1969 میلادی به 5/3 در سال گذشته کاهش یافت.
کاهش نرخ رشد جمعیت در کشورهای خاورمیانه ناشی از تحولاتی چند بعدی است. این تغییر بر گرفته از غربیشدن این جوامع و گرایش روزافزون به شهرنشینی به علاوه حرکت حاکمیتهای منطقه درجهت مهار جبنشهای اجتماعی در آینده است. در جاهایی مثل کرانه باختری عواملی چون نرخ بالای مهاجرت و آمار قابل توجه طلاق هم در سرعت گرفتن این روند بیتاثیر نبوده است.
نکته عجیب این که در بین صهیونیستها شرایط درست برعکس کشورهای عرب منطقه است. آمارهای رسمی در اسرائیل از رشد 40 درصدی زاد و و لدها در خانوارهای صهیونیست طی دوره 12 ساله 1995 تا 2007 میلادی حکایت دارد. صهیونیستهای افراطی که اعتقادی عمیق به لزوم بزرگتر کردن جامعه خود برای تربیت سربازان آینده دارند بیشترین نقش را در افزایش جمعیت جامعه اسرائیل ایفا میکنند.
رشد جمعیت اسرائیل در غیاب توسعه سرزمین این رژیم به جای آنکه به نقطه قوت تلآویو در برابر اعراب تبدیل شود به مرور زمان به بمبی ساعتی تبدیل خواهد شد که جامعه صهیونیستی را از درون دچار فروپاشی میکند.
آرمان تشکیل «اسرائیل بزرگ» در منطقهای وسیع که از سواحل رود نیل در مصر شروع شده و تا حاشیه آبهای مدیترانه ادامه مییافت رویایی بود که اکنون در حال رنگ باختن است. در چنین شرایطی زمامداران اسرائیل چطور قادر خواهند بود برای جمعیت متورم اسرائیل امکانات رفاهی کامل را در سرزمینی کوچک فراهم آورند؟
همین 3 سال پیش بود که مقارن با عقبنشینی سربازان اسرائیلی از نوار غزه رسانههای صهیونیستی بار دیگر روی معضل عدم توازن جمعیتی متمرکز شدند. در حالی که حملات پیاپی رزمندگان فلسطینی موجب شده بود صهیونیستها روی آرامش را نبینند از این مساله برای ایجاد وحشت هرچه بیشتر در جامعه اسرائیل استفاده میشد.
دولت آریل شارون، نخستوزیر وقت اسرائیل سعی داشت اینگونه وانمود کند که عدم توازن در جمعیت فلسطینیان و صهیونیستها موجب شده سربازان اسرائیلی مستقر در غزه قادر به کنترل این منطقه نباشند و از این رهگذر عقبنشینی فضاحتآمیز از غزه را موجه نشان میدادند.
اگرچه مرکز آمار اسرائیل بارها در مورد رشد بیرویه جمعیت در سرزمینهای اشغالی هشدار داده و خواستار تدوین برنامهای جامع برای توقف روند افزایش جمعیت این رژیم شده اما زمامداران تلآویو به رغم مشکلاتی که رشد جمعیت متوجه درآمدها، شرایط آموزشی و بهداشتی اسرائیل کرده رغبتی به مهار این روند نشان ندادهاند.
ایهود اولمرت، نخستوزیر اسرائیل که خواستار تسریع مذاکرات صلح با اعراب و فلسطینیان است همین اواخر از لزوم مصالحه بر سر بیتالمقدس و عقبنشینی ارتشصهیونیستی از تمامی کرانه باختری گفت.
زیپی لیونی، وزیر امور خارجه این رژیم هم که کمتر از 2 ماه قبل در انتخابات درونی حزب حاکم کادیما به رهبری این حزب رسید و به دنبال رسیدن به نخستوزیری است هم هدف مشابهی را دنبال میکند. این دو که در زمره اولین رهبران ارشد اسرائیلی در 3 دهه گذشته هستند به لزوم جلوگیری از ادامه رشد جمعیت اسرائیل اشاره کردهاند.
رژیم اسرائیل که به دلیل حملات رزمندگان فلسطینی همیشه با نوعی وحشت در درون زندگی میکند و در بعد بینالمللی هم به طور مداوم با تحریمها و فشارهایی بسان آفریقایجنوبی دوران آپارتاید مواجه است به واسطه نرخ رشد جمعیت بالای خود در آیندهای نه چندان دور با بحرانی اجتماعی روبهرو خواهد شد.
اولمرت، لیونی و آن بخش از طیف سیاسی اسرائیل که دیدگاههای مشابه این دو دارند هنوز به الحاق کرانه باختری و رود اردن و نواز غزه به اسرائیل و ایجاد کشور واحد با دو سیستم حکومتی امید دارند اما این احتمال به قدری کمرنگ شده که حتی آنها هم در مورد آینده اسرائیل با جامعهای متورم از جمعیت و امکاناتی محدود که پاسخگوی همه بخشهای جامعه نخواهد بود ابراز نگرانیمیکنند.
به اعتقاد بسیاری از تحلیلگران جدیترین چالش فراروی جامعه اسرائیل نه تهدیدات خارجی که احتمال فروپاشی داخلی ناشی از تشدید نارضایتی عمومی ناشی از انفجار جمعیت در این رژیم است.
نسبت جوانان زیر 30 سال به سایر گروههای سنی در جامعه اسرائیل به قدری بالا رفته که این رژیم در آیندهای نه چندان دور از عهده تامین نیازهای خیل جوانان جویای کار و نیازمند سرپناه و جویای به نام برنخواهد آمد. روزی که تلآویو با فشار ناشی از هزینههای سنگین آموزش جوانان صهیونیست کمر خم کند سرآغازی بر غلطیدن رژیم اسرائیل به سراشیبی سقوط خواهد بود که با توجه به شرایط کنونی آن روز چندان دور نخواهد بود.
اسرائیل طرح صلح عربستان سعودی را بررسی میکند
ایهود باراک، وزیر جنگ رژیم صهیونیستی اعلام کرد رهبران این رژیم به طور جدی در حال بررسی طرح صلح عربستان سعودی هستند که بر اساس آن در ازای سرزمینهای اشغال شده در جریان جنگ سال 1967 صلحی جامع میان رژیم صهیونیستی و جهان عرب صورت خواهد گرفت.
باراک به رادیو ارتش رژیم صهیونیستی گفت: دستیابی به صلح کامل زمان زیادی طول خواهد کشید زیرا مذاکرات با سوریه و فلسطینیها دارای پیشرفتهای بسیار ناچیزی بوده است. وی افزود: مطمئنا فضا برای ارائه طرح صلح جامع اسرائیلی وجود دارد تا مقابل طرح ریاض قرار گیرد.
عربستان سعودی نخستین بار در سال 2002 این طرح را مطرح کرد که بر اساس آن جهان عرب در صورتی اسرائیل را به رسمیت خواهد شناخت که این رژیم از زمینهای اشغال شده در سال 1967 یعنی کرانه باختری، نوار غزه، بیتالمقدس شرقی و بلندیهای جولان عقبنشینی کند. اتحادیه عرب نیز سال گذشته از این طرح حمایت کرد.
یکی از دلایل این حمایت نگرانی رهبران صهیونیستها از مشکلات گسترده اجتماعی این رژیم است که روز به روز ابعاد جدیدی پیدا میکند.
شیما خیری
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
