پیشنهادات همه منفی است‌

 پس از این فیلم ساترلند راهی لس‌آنجلس شد و یکی از نقش‌های اصلی مجموعه «ماموریت» را گرفت. از فیلم‌های عمده‌اش می‌توان به «اسلحه‌های جوان» 1 و 2، «چند تا آدم خوب»، «ناپدید شده»، «سه تفنگدار»، «زمانی برای کشتن»، «اتاقک تلفنی»، «جان گرفتن‌ها»، «ملکه رودخانه» و «مرموزها» اشاره کرد. علی‌رغم چهره خوب و قدرت بازیگری زیاد،‌ معمولا در نقش‌های منفی ظاهر می‌شود. «آینه‌ها» کار جدید ساترلند یک فیلم دلهره‌آور خانوادگی است که در آن نقش پلیس بازنشسته‌ای را دارد که همراه خانواده‌اش درگیر مبارزه با یک موجود شیطانی می‌شود. این موجود از طریق آینه‌های داخل خانه به آنها حمله می‌کند.

بعد از مدت‌ها در یک نقش مثبت ظاهر شدید؟

خودم این جور نقش‌ها را دوست دارم، ولی اکثر پیشنهاداتی که به من می‌شود نقش‌های منفی است. البته اگر نقش منفی خوب و پرقدرتی باشد، دوست دارم این نوع نقش‌ها را هم بازی کنم. برای مثال، نقش‌هایی که در «اتاقک تلفن» و «زمانی برای کشتن» بازی کردم را خیلی می‌پسندم. کاراکترهایی قوی و تاثیرگذار هستند. حتی در «اتاقک تلفن» تا آخر فیلم فقط صدایم حضور دارد، ولی می‌توان گفت خودم هم در تمام صحنه‌های آن هستم. دلم می‌خواهد یک نقش مثبت خیلی خوب و ماندگار بازی کنم که در کارنامه‌ام بدرخشد.

پلیس «آینه‌ها» چنین مشخصه‌ای را ندارد؟

خیر. او یک کاراکتر معمولی مثل تمام کاراکترهای اسیر و در دام افتاده‌ای است که در این جور فیلم‌های دلهره‌آور و ترسناک می‌بینیم. منظورم بازی در نقش کاراکتری است که یاد و خاطره‌اش تا مدت‌ها در ذهن تماشاچی بماند و آن را فراموش نکند، مثل جک نیکلسون در «دیوانه‌ای از قفس پرید» و یا آل‌پاچینو در «بعدازظهر نحس».

کدام نقش منفی فیلم‌های سینمایی را دوست داشتید بازی کنید؟

هانیبال «سکوت بره‌ها» که آنتونی هاپکینز بازی کرد و برایش اسکار گرفت. هم ‌نقش معرکه بود و هم بازی او.

فکر نمی‌کنید حضور شما در نقش مثبت «آینه‌ها» کمی تماشاگر را گیج می‌کند؟ در آغاز فیلم همه این احساس را دارند که شما شخصیت منفی ماجرا هستید!

این انتخاب رویکردی دوگانه داشت. حضور من در این نقش باعث می‌شود تا بیننده اول کار به حرف‌های او اعتماد نکند و تصور کند وی دارد دروغ می‌گوید؛ اما کم‌کم وقتی قصه جلو می‌رود، تماشاچی می‌فهمد او بی‌گناه است و اسیر یک ماجرای عجیب و غریب و دلهره‌آور شده است. اصلا انتخاب من برای ایفای این نقش به همین دلیل بود که بیننده را کمی به حالت شک و تردید بیندازد.

حس اولیه‌تان وقتی فیلمنامه را خواندید چه بود؟

حال و هوای عجیبی داشت و یک نوع تازگی در آن می‌دیدم. این اواخر فیلم‌های ترسناک زیادی ساخته شده که یک روح برای انتقام وارد یک خانه می‌شود و برای ساکنان آن مزاحمت ایجاد می‌کند. اما «آینه‌ها» با این فیلم‌ها فرق دارد. شما جلوی آینه می‌ایستید و خودتان را تماشا می‌کنید، ولی ناگهان با موجودی روبه‌رو می‌شوید که وحشتناک و خطرناک است. آیا این موجود، نفس خود شماست؟ او چقدر به شما نزدیک است؟ این مسائل تماشاچی را به فکر فرو می‌برد. از این نظر من فیلم را یک کار دلهره‌آور روان‌شناسانه ارزیابی می‌کنم.

بازی در این نقش سخت بود یا راحت؟

در نگاه اول چنین به نظر می‌رسد که نقش راحتی است. ولی بن کارسن کاراکتر من در فیلم موجود پیچیده‌ای است که در ظاهرآدمی ساده به نظر می‌آید؛ اما او در درون خودش تضادها و تناقض‌هایی دارد که مجموعه آنها، وی را به موقعیت فعلی‌اش رسانده است. قبل از بازی در این نقش و حضور جلوی دوربین، سعی کردم روحیات و درونیات بن کارسن را کشف کنم و بفهمم او چرا این گونه فکر می‌کند. با یک روان‌شناس صحبت کردم و با تعدادی از کسانی که وضعیتی مشابه داشتند گفتگو داشتم، مجموعه اینها به من کمک کرد تا بتوانم کاراکترم را بهتر درک کنم.

در فکر همبازی شدن با پدرتان نیستید؟

اگر فیلمنامه خوبی باشد و نقش‌های خوبی هم برایمان در نظر گرفته باشند، حتما این کار را می‌کنم.

در کارنامه‌تان کارگردانی دو فیلم سینمایی را دارید، نمی‌خواهید دوباره به پشت دوربین بروید؟

کارگردانی حرفه خیلی سختی است و توان آدم را می‌گیرد. از طرفی، از دو فیلم من استقبال خیلی خوبی نشد.
تصور می‌کردم کارم مثل شان‌پن مورد توجه قرار بگیرد، ولی این‌طور نشد. منتقدان فیلم‌های او را در مقام کارگردان تحسین کردند ولی سکوتشان نصیب من شد. شاید یک دلیل مهمش این بود که او بازیگری معروف و پر سر و صداست، ولی من همیشه نقش‌های منفی بازی کرده‌ام! با این حال، به دنبال فیلمنامه خوبی هستم که ارزش کار کردن داشته باشد. آن را که پیدا کنم، دوباره پشت دوربین خواهم رفت.

بازی و حضور طولانی در مجموعه پربیننده «24» خسته‌‌‌تان نکرد؟

اصلا، تازه به من انرژی هم داد. جک بائوئر کاراکتری که در مجموعه بازی کردم، به صورت یکی از معروف‌ترین و محبوب‌ترین کاراکترهای تلویزیونی درآمده است. بازی در چنین نقشی برای هر بازیگری باعث افتخار است. برای من هم این حسن ویژه را داشت که نقشی مثبت بود و چهره تازه‌ای از من ارائه می‌کرد.

از نسخه سینمایی فیلم چه خبر؟ چه زمانی اکران عمومی می‌شود؟

تابستان سال آینده روی پرده سینماها می‌رود. کلید فیلمبرداری آن قرار است دو ماه دیگر زده شود.

از قصه و حال و هوای آن می‌گویید؟

دقیقا همان حال و هوای مجموعه تلویزیونی را دارد که البته به زبان سینمایی تعریف می‌شود. ولی قصه‌اش را قرار نیست لو بدهیم! جان کاسار کارگردان مجموعه وظیفه ساخت نسخه سینمایی را هم به عهده دارد.

ترجمه: مهبد آستانی‌
کوتاه شده از films.com