سلامت روان
درمان روان
روان درمانی روشی قدیمی است. بقراط روان درمانی علمی تجربی را از پیش خبر داده بود. این روش از اواسط قرن هجده بطور مستمر در دنیای غرب مورد استفاده قرار داشته است. اما همیشه باورهای اشتباه و غلطی در خصوص آن وجود داشته است.اکثر ما تصورمان از روان درمانی اتاقی است با کاناپه که روی آن لم بدهیم و پزشکی پیپ به دست به حرفهای ما گوش دهد و البته کارهای عجیب غریب هم انجام بدهد و فقط کسانی که به اصطلاح دیوانه هستند پیش او بروند؛ اما واقعیت روان درمانی این نیست. روان درمانی در حقیقت به هر نوع فرآیند باز آموزی اطلاق میشود که هدفش کمک به فرد رنجور با استفاده از روشهای درمانی اساسا روانی است.
انواع مختلف
روان درمانی انواع بسیاری دارد و تقسیمبندیهای مختلفی بر مبناهای مختلف برای آن صورت گرفته است. از یک تقسیمبندی که طول زمانی روان درمانی مورد توجه بوده روان درمانی را به دو نوع بلند مدت و کوتاه مدت تقسیمبندی کردهاند. در تقسیم بندی دیگری بر حسب تعداد افراد شرکت کننده در روان درمانی دو نوع روان درمانی فردی و روان درمانی گروهی را معرفی کردهاند. مهمترین تقسیمبندی بر حسب نوع رویکرد مورد استفاده در طول درمان انجام گرفته است. در این دسته روان درمانی مبتنی بر رویکرد روانکاوی، رفتار درمانی، شناخت درمانی و روان درمانیهای مبتنی بر روند انسانگرایانه قرار میگیرند.
افراد مناسب روان درمانی
روان درمانی یک درمان متکی بر فرهنگ است. اشخاصی که مناسب آن تشخیص داده میشوند در جوامع مختلف متفاوتند. در برخی جوامع فرد به طور منظم برای رفع مشکلات کوچک یا خانوادگی مراجعه میکند و در برخی جوامع برای بدترین اضطرابها نیز مراجعه نمیکنند اما بطور کلی افراد همیشه از روان درمانی بهره میبرند:
روان پریشها: این گروه با شناسایی تشویشهای خود میتوانند با این استرسها برخورد موثرتری داشته باشند.
روان رنجورها: اشخاصی که تحت تاثیر مشکلات موقت زندگی دچار واکنشهای روانی شدهاند. این گروه بزرگترین میزان افرادی را تشکیل میدهند که تحت روان درمانی قرار میگیرند. مثل زیاد آن واکنش داغ دیدگی ناشی از فوت عزیزان یا استرسهای بعد از حوادث وحشتناک و دردآور است.
گروه بعد افرادی را شامل میشود که رفتار و حالات روانی آنها برای خودشان و دیگران آزار دهنده است و اغلب از طرف اطرافیان برای درمان هدایت میشوند. مثل وسواسیها، بدبینها و...
چرا روان درمانی
علیرغم تفاوتهای قابل ملاحظه کلیه روشهای روان درمانی چند هدف اصلی را مد نظر دارند.
تغییر الگوهای آسیب زای رفتاری اولین و مهمترین هدف روان درمانی است. ایجاد امیدواری در بیمار برای دریافت کمک و ادامه درمان یکی دیگر از اهداف اصلی روان درمانی است.
افزایش احساس تسلط بر خود و زندگی در بیمار و ایجاد اعتماد به نفس لازم هدف دیگر روان درمانی است.
روان درمانی به بیمار کمک میکند تا با کسب اطلاعات تازه درباره مسائل خود و راههای موجود برای کنار آمدن شناخت بیشتری پیدا کنند.
بیمار آموختهها در طول روان درمانی را میتواند در زندگی واقعی خود به کار ببرد.
روان درمانی در بیمار ایجاد انگیزش میکند.
روان درمانی رابطه درمانی را تقویت میکنند.
در مطب چه میگذرد.
اما در مطب روان درمان چه میگذرد.معمولا در جلسات اولیه مراجعه با صبر و آرامش از بیمار در خصوص هر آنچه که او را آزرده کرده و موجب مشکلات و رنجوریش را فراهم آورده است پرسیده میشود و بعد که اعتماد متقابل ایجاد شد متخصص به تشریح چگونگی پیدایش و استمرار آن مشکل مریض پرداخته و شیوه درمانی لازم و مناسب را پیشنهاد میکند. بیمار هرزمان که اراده نماید مجاز است که بدون حتی ذکر دلیلی به درمان داوطلبانه پایان دهد.
اصل اساسی در روان درمانی، آن رابطه عاطفی و انسانی است که بیمار و متخصص با یکدیگر برقرار میکنند.در این جریان،بیمار تجارب و رفتارهای جدیدی فرا میگیرد که او را در برطرف کردن مشکلات و سازگاری با محیط کمک میکند.
گفت و گو
