چهره روز
بودن یا نبودن
سید علی دوستی موسوی: امروز را اگر به حساب بیاوریم، فقط 2 روز باقیمانده تا عمر ریاست طهماسب مظاهری بر بانک مرکزی به یک سال برسد؛ اما انگار قرار نیست این اتفاق بیفتد.
البته خبرسازی مظاهری و داستان رفتن و نرفتنش بحث امروز و دیروز نیست، او از زمانی که قدم به ساختمان شیشهای حاشیه خیابان میرداماد گذاشت، حاشیهها به سراغش آمدند و تا امروز راحتش نگذاشتهاند.
البته این اولین بار نیست که مظاهری در پی اختلاف با عضوی از کابینه کنار میرود. در دولت دوم خاتمی اختلافاتش با مرحوم نوربخش، رئیس کل فقید بانک مرکزی و محمد ستاریفر رئیس سازمان مدیریت و برنامهریزی وقت زبانزد محافل اقتصادی بود. مظاهری 52 ساله اخلاق و روش بخصوصی دارد که گاه معاونینش و خبرنگاران را غافلگیر میکند. داستان رسانیدن پیرزنی که اتومبیلی با وی تصادف و رهایش کرده بود، به بیمارستان در یکی از نخستین روزهای وزارتش در باب همایون و کشاندن مرحوم نوربخش به زندان اوین برای آزادی فوری یک زندانی واقعا گرفتار بخشی از این اخلاق بخصوص هستند. اگر در هر زمان و مکان به موبایل مظاهری زنگ بزنید و برندارد، میتوانید مطمئن باشید که صبح روز بعد ساعت 6 موبایلتان زنگ میخورد و آن سوی خط رئیس کل بانک مرکزی فعلی است که نام و کارتان را میپرسد. با این حال مظاهری توصیهپذیر نیست و به قول خودش «صلاح مملکت» را فدای هیچ چیز نمیکند و این را نزدیکترین دوستانش هم گاه با دلخوری از کاری که داشتهاند و انجام نداده، تایید میکنند.
شاید همین سرسختیاش در سه قفله کردن منابع بانکها و در پیش گرفتن سیاست انقباضی بوده که صدای خیلیها را در دولت درآورده است، آنها هرچه زدهاند به در بسته مظاهری خورده است. تا آنجا که به کنایه برکناری او را خواستار شدهاند. با این حال تمام چیزهایی را که درباره استعفاء دادن یا برکناری مظاهری شنیدهاید، فراموش کنید خیلی از این اخبار ناموثق است و مظاهری هم فعلا معلق مانده است، چراکه برخی از مسوولان کشور با برکناریاش مخالفت کردهاند و رئیسجمهور هم بدون آن که حکمی جدید برای انتصاب شخص جدید به ریاست بانک مرکزی صادر کند، فعلا در نیویورک است و تا زمانی که برنگردد وی همچنان رئیس کل بانک مرکزی است.
گفت و گو
