کمرویی را کنار بگذاریم‌

کمرویی می‌تواند علت‌های مختلفی داشته باشد، اما بیشتر ریشه در تربیت فردی طی دوران کودکی دارد. معاشرت و رفت و آمد کم والدین یکی از مهم‌ترین دلایل کمرو شدن کودکان آنهاست و در بسیاری از موارد نیز حمایت‌های افراط‌آمیز پدر و مادر باعث می‌شود که فرزندشان نسبت به موقعیت‌ها و افراد جدید احساس‌ ترس و اضطراب کند.

گاهی نیز خجالت و کمرویی به عنوان یک رفتار از سوی والدین برای کودکان الگو می‌شود و کودکان نیز مانند والدین خود کمرو بار می‌آیند. در بسیاری مواقع نیز انتقاد مکرر و بیش  از حد، تمسخر و سرزنش والدین یا سایر اعضای خانواده باعث کم شدن اعتماد به نفس و ضعف و شرمساری کودک یا نوجوان و حتی بزرگسالان می‌شود. حتی گاهی والدین با توجه به بیش از اندازه به فرزندان خود و قرار دادن رفتار و حرکات آنها زیر ذره‌بین و توقع زیاد و نامعقول از فرزندان باعث می‌شوند که آنها ترجیح دهند هیچ صحبتی در جمع نداشته باشند و خود را از تیررس دیگران پنهان کنند.

در بسیاری موارد خانواده‌ها بخصوص خانواده‌های سنتی، کمرویی را نوعی ارزش تلقی می‌کنند و به‌طور غیرمستقیم فرزندان خود را تشویق به کمرویی می‌کنند. حتی معلمان نیز از دانش‌آموزانی که کمتر حرف می‌زنند و رفتار انفعالی و‌ آرام‌تری دارند تقدیر می‌کنند و به این نحو افراد کمرو را به این رفتار ترغیب می‌کنند؛ غافل از آن که کمرویی باعث می‌شود بسیاری از فرصت‌های زندگی از دست برود. افراد کمرو و خجالتی به نوع تفکر دیگران نسبت به خودشان اهمیت زیادی می‌‌دهند و سعی می‌کنند آن طور زندگی کنند که دیگران می‌پسندند و بدین ترتیب خود را در حصار خجالت قرار می‌دهند و محدود می‌کنند.

اگر شما هم فردی کم رو هستید و می‌خواهید این شیوه زندگی خود را تغییر دهید و کنار بگذارید، لازم است از همین امروز دست به کار شوید. اولین و مهم‌ترین کاری که باید انجام دهید، آن است که خودتان را با همه خوبی‌ها و نکات مثبتی که در وجودتان هست بشناسید. آن گاه علت کمرویی خود را بیابید و سعی در برطرف کردن آن داشته باشید. یادتان باشد همه شما نقاط قوتی دارید که منحصربه فرد است.