بعد از سلام
پاییز و باران رنگها
میدانید، مثل انشاء نوشتن است. آن هم وقتی که موضوعی مثل پاییز وسط باشد که حداقل سالی 12 ماه، 5، 6 بار توی مدرسه در موردش نوشتهایم و پای تخته خواندهایم، اما آن روزها که مینوشتیم «پاییز پادشاه فصلهاست» یا «ای برگهای زرد پاییزی که میریزید و...» به مهمترین وجه پاییز فکر نمیکردیم. به عاشقانهبودنش؟ نه، به اول مهر.
همه اینها کافی است تا تو با یادآوریاش سرگیجه بگیری. همه اینها کافی است که پاییز برای تو فقط یک فصل نباشد. یادآوری همه خاطراتی باشد که حالا از دست رفتهاند، اما در ضمیر پنهان تو، زنده نفس میکشند.
به خاطر همین چیزهاست که پاییز انگار از فصلهای دیگر زیباتر است. نه به خاطر آن همه برگ رنگارنگ که زمین را فرش میکنند یا آن بارانهای گاه و بیگاه که یکهو میبارند تا دلت باز شود. حتی به خاطر سوز سردش هم نیست که آرام آرام خودش را به تو نشان میدهد و دقدلی تمام گرماهای تابستان را از قلبت پاک میکند. به خاطر همین انتظار کهنه است. انتظار این که مهرماه برسد و تو بپیوندی به سیل بزرگ بچههایی که راهی مدرسهاند. با هزار فکر و خیال، با هز ار امید و آرزو، با هزار... .
میدانید، مثل عاشق شدن است. وقتی پای پاییز میان میآید و آن غروبهای آرام و اندوهگیناش. با آن پس زمینه نارنجی رنگ که ته چشمهایت مینشنید و حالی به تو میدهد که بنشینی کنار پنجره و هر چه شعر عاشقانه بلدی زمزمه کنی. اصلا معلوم نیست از کجا این پاییز اینقدر عاشقانه شده است؟ چرا میگویند پاییز، بهار عاشقان است و بهشت آدمهایی که دلشان گاهی اوقات از زمین و زمان میگیرد. ظاهرا خیلی هم دلیل نمیخواهد. اصلا مگر برای عاشقانه بودن پاییز باید به دنبال مدرک و دلیل گشت؟ پاییز عاشقانه است و همین کافی است که وسوسه آمدنش تو را قلقلک بدهد. تا تو بیهوا منتظرش باشی و بوی نم باران و برگهای خیساش را با همه دلت، فرو دهی.
میدانید، پاییز مثل همه چیزهاست. همه چیزهای دوستداشتنی. مثل بوی مدرسه، مثل شوق یک شروع تازه، مثل نابی یک لحظه غم! بهخاطر همین هنوز هم انگار میشود درباره پاییز انشاء نوشت. همیشه میشود نوشت. کافی است کمی حسرت روز اول مهر در دلت مانده باشد و دلت برای تمام روزهای پاییزی مدرسه تنگ شده باشد. پاییز همیشه عاشقانه است.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
مرور بزرگ ترین جنجال های تاریخ جام جهانی (8)
«رسوایی خیخون»، ننگ ابدی آلمان و اتریش شد
گفت و گو
