تقصیر و مقصر را با هم رفع کنید

واقعیت این است که عادت کرده‌ایم پس از هر ناکامی‌ چند هفته‌ای حرف بزنیم و انتقاد کنیم و بشنویم و پس از آن
چند مهره درجه 2 و 3 را هم برکنار کنیم؛ ولی تفکرات حاکم همچنان سرجای خود مانده‌اند تا زمینه را برای شکست‌های بعدی فراهم کنند.

از بخت بد ورزش ایران موفقیت‌های نسبی به لطف برخی تک‌ستاره‌ها چنان در بوق و کرنا می‌شود که خیل عظیم ورزش‌های بدون پشتوانه و حمایت، پشت آن پنهان می‌مانند و حاصلش همین می‌شود که وقتی تک‌ستاره‌ها به هر علت افول می‌کنند، دیگر حرفی برای گفتن نداشته باشیم.

خیلی خوب است که بررسی کنیم و متوجه شویم اشکال کار از کجاست، ولی خود کسانی که مشکل درست کرده‌اند نمی‌توانند صلاحیت این بررسی را داشته باشند. کمیته ملی المپیک به عنوان متولی اول نتایج ایران در پکن، کمیته‌ای به همین منظور تشکیل داده که هر 5 نفرش از کارشناسان خود این کمیته هستند. طبیعی است که در این حالت صحت بررسی‌ها زیر سوال می‌رود.

از طرف دیگر نیاز به تفکری جدید، علمی و با تلفیق تجربه در ورزش ایران به وضوح احساس می‌شود؛ تفکری که برنامه راهبردی داشته باشد و راه‌ای موفقیت را نه در شعار، بلکه در عمل بپیماید. مسلما این تفکر توسط نفرات دقیق، کوشا و منضبط که تشنه موفقیت هستند، اجرا خواهد شد، نه امتحان پس‌داده‌هایی که سال‌هاست در ورزش ایران صاحب مسند و قدرت هستند و کارنامه‌شان هم معلوم است. اگر قرار است تغییری در بدنه مدیریتی ورزش ایران ایجاد شود، نیاز به مدیران لایق و توانا داریم نه آنها که طی دهه‌های اخیر با کارنامه‌ای مشخص فقط با کت و شلوار در محافل ورزشی داخلی و خارجی ظاهر شده‌اند و کاری جز دست دادن با دیگران، جایزه‌دادن و رای دادن در انتخابات به خارجی‌ها نداشته‌اند!

دردهای ورزش ما یکی دو تا نیست، از مشکلات سخت‌افزاری گرفته تا مسائل فنی، روحی، پشتیبانی، مدیریتی و... سال‌ها از ورزش دنیا عقب هستیم و چنان بابت این موارد تاوان می‌دهیم که با ادعای مقام چهارمی در بازی‌های آسیایی 2010 در المپیک پکن 11 کشور آسیایی را بالای سر خودمان در جدول توزیع مدال‌ها می‌بینیم، پس لطفا کاری کنید که تقصیر و مقصر با هم از ورزش‌ ما رفع شوند. اگر تقصیر رفع شده و مقصر بماند، شک نکنید در آینده تقصیرهای دیگری هم در راه خواهد بود.