مرگ محمدرضا پهلوی‌

او سال 1298 ش (قبل از کودتای سوم اسفند 1299)‌ متولد شد. زمان ولایتعهدی وی در دوره حکومت دیکتاتورمآبانه رضاخان طی شد. تحصیلات وی در مدرسه نظام و کشور سوئیس بود.

پهلوی دوم در شرایط اشغال ایران از سوی متفقین و عزل رضاشاه از سلطنت، و با موافقت سه کشور شوروی، انگلستان و امریکا بر جای پدر تکیه زد.

محمدرضا تا واپسین سال‌های دهه 20 و نیز دوران نخست‌وزیری دکتر مصدق از سوی دولت‌های وقت چندان مورد اعتراض قرار نمی‌گرفت، ولی مع‌ذلک با حمایت‌های پیدا و پنهان کشورهای آمریکا و انگلستان گام‌هایی در بهره‌گیری از روش مستبدانه حکومت برداشت.

پس از کودتای 28 مرداد 1332 به سرعت در راستای پشتیبانی آمریکا و انگلستان به سرکوب شدید مخالفان سیاسی پرداخت و از آغازین سال‌های دهه 1340 با طرح و اجرای اصلاحات آمریکایی موسوم به انقلاب سفید، قیام علما و مردم را به خاک و خون کشید.

در حالی که مخالفان سیاسی  مذهبی حکومت طی سال‌های دهه 1340 و 1350 بتدریج و مداوم بر مسند حاکمیت متشکل‌تر می‌شدند،‌ شاه قهرآمیزتر از گذشته خواسته مخالفان و منتقدان را نادیده گرفته بیش از پیش به طرفداری از سیاست غرب و آمریکا تمایل نشان داد.

هنگامی که قهر انقلابی مردم ایران تحت رهبری آیت‌الله امام خمینی روند شتابان گرفت، مجموعه حکومت پهلوی و شخص شاه دیگر قدرت مقابله با مخالفان پرشمار خود را نیافت و شاه بناچار در 26 دی 1357 از کشور گریخت. در 22 بهمن 57 پیروزی انقلاب اسلامی بر 37 سال حکومت دیکتاتوری او مهر پایان نهاد.