دراکولا در مصر

برخلاف دو دراکولای قدیمی، این بار خط داستانی با خط داستانی دراکولای برام استوکر تفاوت دارد. اگر یادتان باشد، داستان دراکولاهای قدیمی ادامه ماجرایی را روایت می‌کرد که در کتاب برام استوکر خوانده بودیم. اما در این شماره به جز شخصیت‌ها و مکان ها هیچ چیز ربطی به داستان اصلی (و دو بازی ماجرایی قدیمی) ندارد. داستان از جایی شروع می‌شود که دکتر وان هلسینگ از جاناتان نامه ای دریافت می کند که او در قصر دراکولا زندانی شده. وان هلسینگ به لندن می آید و مخفی گاه دراکولا را پیدا می‌کند و او را در نقاط مختلف دنیا تعقیب می کند. فقط همین را بدانید که مرحله دوم بازی در قاهره مصر اتفاق می افتد!

از نظر داستانی دراکولا: ریشه ها کمی ناامید کننده است. ربط دادن این کنت باکلاس به پیشگویی های مصری و گروه های شیطان پرستی آدمخوار کار بسیار ناپسندی است! شاید اگر نام وان هلسینگ، جاناتان یا مینا را از روی کاراکترهای بازی برمی داشتند اینقدر بهمان بر نمی خورد. به هر حال به دنبال داستان خیلی خفنی نباشید. اما به جز داستان، دیگر مولفه های بازی در حد عالی هستند.

از گرافیک شروع می کنیم. اگر مثل من قبل از شروع بازی سری به تنظیمات گرافیکی زده باشید احتمالا با دیدن گزینه AA در این منو دهانتان باز مانده است. دراکولا ریشه ها با اینکه یک بازی اشاره و کلیک کلاسیک با دوربین های ثابت است، اما از مدل های سه بعدی برای صحنه ها استفاده می کند که ثابت نیستند و حرکت می کنند.

مثلا چمن ها با حرکت باد تکان می خورند و این محیط زنده در یک بازی اشاره و کلیک ماجرایی، چیزی است که تا به حال ندیده اید. همه چیز از جمله ظاهرا کاراکترها و جزئیات فراوان در صحنه ها خوب هستند. اما بخش گرافیکی یک نقطه ضعف بزرگ دارد. این نقطه ضعف بزرگ هم فقط در مقایسه با همان دو بازی قبلی و مشهور دراکولا به چشم می آید. دموها و میان پرده های  سه بعدی اصلا کیفیت خوبی ندارند و کاملا ناامید کننده هستند. اگر یادتان باشد دو بازی دراکولای قدیمی را فقط به عشق رسیدن به میان پرده بعدی و دیدن آن گرافیک دیدنی بازی می کردیم!

گیم پلی حرف ندارد. بعد از مدت ها یک بازی ماجرایی خوب دیدیم که تعادل قابل قبولی میان معماهای منطقی و معماهایی که با برداشتن و ترکیب کردن اشیاء ساخته می شوند برقرار کرده است. اولین معمای بازی که در یک اتاق دربسته معرفی می شود، حسابی طرفداران این سبک را سرحال می آورد. در ادامه، معماهای منطقی جالب تر می شوند تا به مرحله قاهره برسید. در قاهره بیشتر بازی در مورد پیدا کردن آیتم ها  واستفاده آنها روی هم است. باید حسابی چشم هایتان را تیز کنید و پیکسل به پیکسل هر صحنه را بگردید. اگر هم حوصله نداشته با فشار کلیدSpace  بازی تمام نقاط اندرکنشی صحنه را به شما نشان می دهد.

با اینکه با زدن Space نیمی از لذت جستجوها خراب می شود (و قویا توصیه می کنم از آن استفاده نکنید!) باز هم معماهای منطقی وجود دارند که برایتان چالش ایجاد کنند. یکی از خفن ترین معماهای بازی در پایان قاهره است و باید یک متن هیروگلیفی را ترجمه کنید. البته بازی در پایان یک معمای منطقی دیگر هم برایتان تدارک دیده که متاسفانه به خاطر یک باگ عجیب، می توانید با کمی بازی کردن با متغیرها آن را رد کنید.

دراکولا: ریشه ها یک بازی کاملا خوش ساخت در سبک ماجرایی است که از پرگویی دوری کرده و با زیاد کردن تعداد معماهای منطقی و آیتم های قابل استفاده، طرفداران این سبک را به چالش می کشد. موسیقی بازی هم در نوع خودش بسیار خوب و گیراست. اگر اهل بازی های ماجرایی هستید نباید این عنوان بسیار خوب را از دست بدهید.

در ضمن برای طرفداران دراکولاهای قدیمی هم باید این نوید را بدهم که یک بازی پانورامایی دیگر (سبک واقعیت مجازی بازی های دراکولای قدیمی) با نام Dracula 3 The Path of the Dragon در راه است که توسط استودیوی خئوپس (بازگشت به جزیره اسرار آمیز، سفر به ماه، راز داوینچی) در حال ساخته شدن است و به زودی به بازار می آید.