آوای سفره
از تعالی رهاوردهایت رویاهای رنگین میسازی...
سوار بر دوچرخه پدر، گرد باغچه شیپوریهای قرمز میچرخی و میچرخی، شاباش شکوفههای آلبالو، شوق سرگیجه را به دلت میاندازد و تو میچرخی و میچرخی ...
چه دوست داشتنی است بوی نان تازه و هرم نفسهای گرم استکان چای، چه آرامشی دارد خندههای عسلی و پر از کنجد.
کاش یکبار دیگر با قامتی کش آمده بر باغ کوچکم، مدهوش عطر گذرهایم، دل به آوای سفره میسپردم.
طیبه شریفی
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پرده اتاقهای دود و طلسـم
