چو فردا شود، فکر...

2- هر گاه چنین حادثه‌ای روی می‌دهد، بلافاصله انواع اظهارنظرها از سوی افرادی که به نوعی با این قبیل حوادث درارتباط هستند، اعلام و برای مقصران حادثه خط و نشان کشیده می‌شود و شاید نیز در این میان همه در جستجوی فردی هستند تا او را به عنوان مقصر حادثه معرفی کنند تا به نوعی احساسات عمومی جامعه و خانواده قربانیان که جریحه‌دار شده است، التیام پیدا کند.

کافی است پس از وقوع این حادثه به اظهارنظرهای مختلف توجه کنید، یکی مالک را مقصر می‌داند، دیگری مهندس ناظر و آن دیگری پیمانکار را و قس علیهذا.

3- پس از بروز حوادث اینچنینی، برخی در صدد برمی‌آیند در مقام یک فرد مسوول ادای وظیفه کنند تا در حوزه مدیریت خود به اصطلاح از وقوع این نوع رویدادهای تلخ پیشگیری کنند، اندیشه و تفکری منسوخ شده که بیشتر ضرب‌المثل نوشدارو پس از مرگ سهراب را در ذهن‌ها تداعی می‌کند.

آقای قالیباف روز گذشته در جمع خبرنگاران به نکته ظریفی اشاره کرد که برخی از مهندسان ناظر در خارج از کشور به سر می‌برند و تنها امضای آنها در زیر برگه پروانه ساختمانی خودنمایی می‌کند.

اکنون این سوال مطرح است که آیا امروز متوجه این موضوع شده‌ایم و اگر پاسخ منفی است، آیا پیش از این اقدامی در این ارتباط صورت گرفته و یا پس از صدور پروانه ساخت، شهرداران منطقه و یا بازرسان از وجود مهندس ناظر در محل ساخت و ساز اطمینان لازم را به دست آورده‌اند؟

واقعا چه حکمتی است که هنوز اعتقاد داریم، چو فردا شود، فکر فردا خواهیم کرد؟ 

4- بدون تردید حادثه سعادت‌‌آباد که بنا به گفته مسوولان تاکنون 20 قربانی داشته، آخرین حادثه ساخت و ساز نخواهد بود، پس به این باور برسیم که بی‌توجهی و نبود نظارت از سوی مراجع و سازمان‌ها نسبت به حوادث اینچنینی، موجب بروز لطمات و خسارت‌های جبران‌ناپذیری خواهد شد که تاوان آن را قشر محروم جامعه از جمله کارگران که در زیر آوارها مدفون می‌شوند، خواهند پرداخت، پس همین امروز به فکر باشیم، شاید فردا دیر باشد.