5 اشتباه رایج درباره افسردگی‌

این‌طور نیست. بیشتر کارشناسان معتقدند که نوعی استعداد ژنتیکی در برخی افراد وجود دارد که وقتی در کنار دیگر عوامل قرار می‌گیرد، باعث بروز افسردگی می‌شود. به عبارت دیگر، افسردگی یک بیماری چندعلتی است که هم ژنتیک در بروز آن نقش دارد، هم محیط، هم تغییراتی در عملکرد شیمیایی مغز و...

2- یک باور غلط می‌گوید افسردگی در دوران کهولت و پیری، کاملا طبیعی است‌

افسرده بودن سالمندان به هیچ عنوان طبیعی نیست و باید برای درمان آن به روان‌پزشک مراجعه کرد. شایع‌ترین علایم افسردگی سالمندان عبارت است از: کاهش علاقه‌مندی در انجام کارها، اختلال خواب، خمودی و بی‌حالی. 

3- برخی فکر می‌کنند شوک‌درمانی برای مداوای افسردگی، یک کار منسوخ و دردناک و قرون وسطایی است‌

به هیچ وجه! شوک‌درمانی در دنیای مدرن به خیلی‌ از مبتلایان به افسردگی شدید زندگی دوباره ‌بخشیده است. بیماران هنگام شوک‌درمانی معمولا تحت نظر یک کادر بیهوشی هستند و هیچ چیزی را حس نمی‌کنند.

4- برخی تصور می‌کنند یکی از راه‌های کمک کردن به بیماران افسرده این است که آنها را به محافل شلوغ و مهمانی‌‌های متعدد ببریم‌

نه! خیلی از پدر و مادرها به فرزندشان که دچار افسردگی شده، از این حرف‌های عجیب و غریب می‌زنند: «بلند شو، دست از این گوشه‌گیری بردار، بیا برویم مسافرت، برو تفریح و...> ولی این حرف‌ها فقط به این خاطر است که آنها افسردگی را با تنبلی اشتباه می‌گیرند. این‌طور نیست که فرد افسرده نخواهد تفریح کند و به مسافرت برود بلکه اصلا توانایی چنین کاری را ندارد؛ درست مثل ماشینی که می‌خواهد حرکت کند اما سوخت ندارد. اگر شما یک فرد افسرده را به بهترین مسافرت هم ببرید، نه تنها احساس لذت نمی‌کند بلکه با این فکر و خیال که جلوی لذت دیگران را گرفته، مدام خودش را شکنجه می‌دهد و افسرده‌تر می‌شود. این کارها در فاز حاد بیماری اصلا به صلاح بیمار نیست. اما در فاز بهبودی  و یا هنگامی که بیمار تحت درمان روان‌پزشک قرار گرفته  همین حمایت‌ها و حتی واگذار‌کردن مسوولیت‌های کوچک به فرد افسرده، بسیار مفید و موثر است.

5- برخی افراد گمان می‌کنند افسردگی درمان ندارد

این‌طور نیست. معمولا دوسوم بیمارانی که به افسردگی شدید مبتلا هستند، به طور موقت خوب می‌شوند اما بعدا افسردگی‌شان عود می‌کند و البته یک سوم از همین جماعت هم برای همیشه کاملا درمان می‌شوند. اما در هر صورت،‌ الا‌ن زمانی نیست که بخواهیم یک بیماری آزاردهنده مثل افسردگی را حتی برای یک مدت کوتاه تحمل کنیم. وقتی برای یک بیماری درمان وجود دارد، چرا باید آن را تحمل کرد؟ برفرض که این درمان در بعضی بیماران یک درمان موقت باشد و یا در بعضی‌ها نیاز به مصرف بلندمدت دارو وجود داشته باشد. در زندگی پیچیده امروز، یک روز زندگی شاد همراه با مصرف دارو به یک روز زندگی خمود و افسرده بدون مصرف دارو واقعا ترجیح دارد. قبول ندارید؟!

دکتر محمد کیاسالار