تنوی ‌دست ‌‌قیچی‌

دارک سکتور بازی کاملی نیست، اما نقاط قوتش آنقدر زیاد هستند که بتوانید از نقاط ضعفش چشم پوشی کنید. بزرگترین مشکل دارک سکتور، معرفی‌کردن نه چندان خوب سیستم مبارزه ها و اکشن‌هاست. هر کس که برای اولین بار دارک سکتور بازی‌ کند، این حرف را تایید می کند که بعد از گذشت 40‌درصد از بازی، تازه متوجه می شوید که اکشن ها را چطور باید بازی کنید. البته بخش عظیمی از این تقصیر به گردن بازی های مانندGears of War  است که ما را با یک سیستم کنترل بسیار خوب بد عادت کرده اند! حرکت دادن تنو، چرخاندن دوربین و نشانه گیری چیزهایی هستند که در دارک سکتور باید به آنها عادت کنید.

از داستان دارک سکتور هیچ چیزی در نمی آید. داستان کلیشه ای و قدیمی آزمایش های بیولوژیکی و ژنتیکی که با پخش شدن یک ویروس به فاجعه تبدیل می شوند را بارها و بارها دیده ایم. متاسفانه دارک سکتور بازی این سعی زیادی در دوری از این کلیشه می کند، اما در نهایت خودش گرفتار آن می شود، زیرا این سبک بازی و این نوع قهرمان پروری چاره دیگری برای نویسنده ها باقی نمی گذارد. البته صحنه های پایانی بازی کمی از این ضعف را جبران می کنند.

سبک بازی اکشن سوم شخص است و در بیشتر مواقع شما را یاد Gears of War می اندازد. البته به خاطر آلوده شدن تنو - نقش اول بازی - به همان ویروس کذایی، یکی از بازوهای او قدرت های فوق بشری پیدا می کند. به طوریکه تنو می تواند از تیغه‌های دایره ای که از بازویش رشد می کنند، برای کشتن دشمن ها استفاده کند. با پیشرفت ویروس در بدن تنو، او کم کم قدرت های فرا بشری دیگری کسب می کند که تا پایان بازی حسابی به دردتان می خورند. در مراحل پایانی می توانید با قدرت ویژه تنو، تیغه در دست او را تبدیل به یک نارنجک بسیار قدرتمند بکنید که با هر انفجارش چند نفر را از پا در می آورد.

یکی از نکات مثبت بازی، وجود قدرت های مختلف تنو است. تقریبا سازنده ها هر چیزی که یک بازی‌کننده اکشن سوم شخص دلش می خواهد را به تنو داده اند. او می تواند خودش را برای مدت کوتاهی نامرئی کند، سپر محافظ به دور خودش درست کند، از راه دور با تیغه مرگبار دشمن ها را تکه تکه کند، در همان حال از یک سلاح گرم برای دور کردن دیگران استفاده کند و در نهایت با نزدیک شدن به آنها و پیاده کردن یک Fatality دشمن را به صورت کاملا سینمایی از پا دربیاورد. این همه قدرت های جالب و به درد بخور هر کسی که کرایسیس بازی کرده باشد را یاد نانولباس مخوف این بازی می اندازد.

اکشن ها بخش بزرگ دارک سکتور را تشکیل می‌دهند و از همه نظر راضی کننده اند. مدتی طول می‌کشد که بتوانید تعادلی میان استفاده از سلاح های گرم دو دستی و تیغه چرخ گوشت تنو برقرار کنید. استفاده از این تیغه برای چرخ کردن دشمن ها و هیولاهای جهش یافته در دارک سکتور، کاری است که تا پایان بازی خسته کننده نمی شود و همواره سعی می کنید با شلیک و هدف گیری این تیغه به نقاط مختلف بدن هیولاها، طور دیگری آنها را اعدام کنید! خوشبختانه هر چند وقت یک بار یک وسیله نقلیه هم سر راهتان قرار داده می شود تا بازی از یکنواختی دربیاید.

اگر کلیشه ای بودن افراطی دارک سکتور و بدقلق بودن کلی اکشن ها بعد از مدتی شما را خسته کنند، هنوز جلوه های بصری بازی هستند که جلوی خاموش شدن کنسول را بگیرند. از نظر نور پردازی و گرافیک، دارک سکتور موفق شده همه چیزهایی که وعده اش را داده بود عملی کند. به طور عجیبی خود بازی و اکشن‌ها بسیار جالب تر و زیباتر از میان پرده های مسخره ای هستند که به خاطر دیالوگ ها و صداگذاری های متوسط اعصابتان را خورد می کنند. صحنه هایی که تنو با ضربات مرگبارش دشمن ها را از پا درمی آورد کارگردانی خوبی دارند و افکت های زیبایی در آن استفاده شده است.

دارک سکتور یک بازی اکشن سوم شخص خوب است. مطمئنا این بازی به پای بازی های درجه یکی همچون Gears of War نمی رسد، اما می تواند به خوبی گلیمش را از آب بیرون بکشد. اگر اهل این سبک هستید خیلی به حرف دوستان و مجلات یا سایت های بازی اعتماد نکنید! دارک سکتور شما را راضی خواهد کرد. انجام این بازی به دلیل بعضی از صحنه های خشن به بازی کننده های کم سن و سال توصیه نمی شود. 

 سید طه رسولی‌