دانه سیاه شفابخش‌

ورم‌ها و جوش‌ها؛  زخم‌های چرکین؛ سردردهای  میگرنی و سرگیجه؛برای چشمهایی که اشک فراوان دارند و چشم‌های ضعیف؛ برای دستگاه تنفس (تنگی نفس، بلندی نفس و بیماری شبیه آسم)؛برای دستگاه‌های گوش و حلق و بینی و دهان؛ انواع تب؛ پاکسازی بدن از سموم.

در مورد این دانه نقل است که عایشه می‌گوید از پیامبر شنیدم که می‌فرماید: «به راستی که سیاه دانه درمان و شفای هر بیماری جز مرگ است».

انس بن مالک از رسول خدا نقل می‌کند: وقتی از یک بیماری که ظاهرا از انتصاب نفس (بلندی نفس، تنگی نفس و آسم) نزد پیامبر شکایت کرد، حضرت به او فرمود: مقدار کمی سیاه دانه در کف دست بریز و آن را با آب و عسل میل کن.او چنین کرد وبهبود یافت.

 شخصی خدمت امام صادق رسیده عرض کرد: صدایی در شکمم می‌پیچد و ایجاد درد می‌کند، حضرت فرمود: چرا سیاه دانه و عسل نمی‌خوری؟ به رهنمود امام عمل کرد و بهبودی یافت.

 امام صادق‌ع می‌فرماید: سیاه دانه شفای هر بیماری است.ما از آن برای تب، سر درد، ورم چشم، درد معده و در هر درد دیگری استفاده می‌کنیم و به وسیله آن از خدا شفا می‌گیریم.

 شخصی به امام صادق ع ازتکرر ادرار شکایت کرد، حضرت فرمود: سیاه دانه در آخر شب تناول کن و نیز فرمود: من آن را می‌خورم برای تب و درد آزار چشم و درد شکم و جمیع دردها و خدا با آن مرا شفا می‌دهد

معجزه ای به نام عسل‌

ابن سینا در مورد اثرات معجزه‌آسای عسل می‌گوید: «عسل در طولانی کردن عمر و حفظ قدرت و توان انجام کار در سنین بالای عمر، کارآمد و مؤثر است».وی در ادامه می‌گوید: اگر می‌خواهید جوانی خویش را مصون دارید عسل بخورید.کسانی که سن آنها از چهل و پنج فراتر می‌رود، باید به طور منظم عسل را به خصوص با گردوی کوبیده استفاده نمایند.مخلوط عسل با آرد برای جراحات سطحی به خصوص به صورت ضماد مفید است.بیماری‌های ریوی و مراحل اولیه بیماری سل را می‌توان با مخلوطی از عسل و گلبرگ گل سرخ، درمان نمود.این مخلوط اگر هنگام صبح و قبل از ظهر استفاده و میل شود، بهترین نتیجه را خواهد داشت.عسل به مقدار کم در درمان بی‌خوابی نیز کاربرد دارد.

 ابن سینا همچنین می‌گوید: عسل بسیار خوب آن است که کاملا شیرین و خوشبو بوده و رنگش متمایل به سرخی باشد.طبیعت عسل گرم است، اگر آن را با نمک مخلوط نموده و به طور مکرر بر لکه‌های کبود بمالند، درمان کننده است.اگر عسل را بر روی آتش بگذارند تا غلیظ شود و به طور مکرر بر روی زخم‌های تازه بمالند، آن زخم‌ها را
به ‌هم می‌آورد.

حضرت علی‌ع می‌فرماید: «از هر علمی بهترینش را فرا گیرید، همانا زنبور عسل از هر گلی زیباترینش را برمی‌گزیند.از او دو گوهر گرانبها تولید می‌شود؛ در یکی از آن دو (عسل) شفای درد مردم و در دیگری (موم) نور و روشنایی است».ابن مسعود صحابی بزرگ پیامبر از قول ایشان نقل کرده‌اند که دو شفای همه دردها را به خاطر داشته باشید؛ عسل و قرآن ؛ پیامبر اکرم می‌فرماید: هر کس با توجه به آنچه که در قرآن در مورد و قدرت شفادهندگی عسل ذکر شده، در هر ماه یک نوبت عسل تناول نماید از هفتاد و هفت بیماری معاف است.