بازگشت به وگاس‌

سازنده‌ها اینبار بدون خطرکردن از همان سبک و سیاق آزمایش پس داده استفاده کرده اند. اگر از وگاس 1 خوشتان آمده باشد حتما از شماره دوم هم راضی خواهید بود. به محض اینکه وارد اولین مرحله بازی بشوید احساس می‌کنید همه چیز برایتان آشناست و به سرعت وارد صحنه‌های اکشن خواهید شد. تعداد امکانات و چیزهای جدید آنقدر زیاد نیست که ارزش تغییر دادن عدد 1 عنوان بازی را به 2 داشته باشند.

دوباره فرماندهی گروه براوو به شما واگذار می‌شود تا به جنگ با تروریست‌های جنوب امریکا بروید. البته طراحی ظاهر کماندو و شخصیتی که در بازی آن را هدایت خواهید کرد کاملا بر عهده شماست. بخش طراحی شخصیت یکی از قسمت‌های جدید وگاس 2 است که تاکید زیادی روی آن شده. اگر خیلی پایه باشید، احتمالا زمان زیادی را صرف طراحی شخصیت خواهید کرد که انصافا هم خوب از کار در آمده است.

روند بازی تغییری نسبت به قبل ندارد. صحنه‌های اکشن با اینکه بیشتر اوقات تکراری هستند، اما خسته‌کننده نمی‌شوند. به هر حال سیستم اکشن‌ها آنقدر خوب و کامل بوده که سازنده‌ها نیازی برای تغییر دادن آن نبینند.
روی درجه معمولی، بازی چندان سخت نیست. اگر واقعا می‌خواهید یک اکشن مدرن نیمه تاکتیکی را تجربه کنید توصیه می‌کنم روی درجه مشکل وگاس 2 را آغاز کنید. به هر حال هوش مصنوعی دشمن‌ها فقط در این حالت می‌تواند مشکلاتی برای شما به وجود بیاورد.

هوش مصنوعی دشمن‌ها خوب است، اما تا زمانی که از آن‌ها دور باشید. این قانون تقریبا در مورد همه بازی‌های اکشنی که با موتور پایه آنریل 3 ساخته شده اند صدق می‌کند. در بازی‌هایی نظیر Gears of War یا Army of Two هم چنین مشکلاتی دیده می‌شد. در وگاس 2 اگر به دشمن‌ها نزدیک بشوید رفتار عجیب آنها شما را متعجب خواهد کرد. بعضی وقت‌ها آنها پشتشان را به شما می‌کنند و بعضی وقت‌ها هم به جای شلیک کردن، شروع به راش بی هدف می‌کنند. البته اگر بخواهید بازی را تمام کنید و مشکلی هم برایتان پیش نیاید این مشکلات هوش مصنوعی کمک زیادی خواهند کرد. چه چیزی بهتر از این که خودت را به دو‌متری یک تروریست عقب افتاده برسانی که با دیدن تو هیچ عکس العملی نشان نمی‌دهد؟ البته لازم به ذکر است که همین تروریست عقب افتاده، از راه دور حرکات بسیار هوشمندی از خود نشان می‌دهد. هوش مصنوعی جناح خودی هم با اینکه خیلی درخشان نیست، اما اثر بدی در گیم پلی نمی‌گذارد. افراد شما معمولا به خوبی دستورات لازم را پیدا می‌کنند و در صورت لزوم مشکلی در پنهان شدن یا پوشش دادن شما ندارند.

یکی از تغییرات مهم در روند بازی، اضافه شدن امتیازهای تجربه است. در طول بازی تقریبا هر برای کاری که انجام بدهید امتیاز تجربه کسب خواهید کرد. این سیستم به شدت تجربه بازی را بهتر کرده است و واقعا امیدوارم در بازی‌های آینده این سبک هم پیاده بشود. با وجود امتیاز تجربه، شما همیشه و در هر حال انگیزه خوبی برای بهتر بازی کردن دارید. در بازی‌هایی که روی تاکتیک تاکید دارند، همیشه می‌توان یک راه اکشن بی فکر برای رد کردن یک موقعیت پیدا کرد که معمولا با استفاده از باگ‌های گرافیک و هوش مصنوعی و این چیزها امکان پذیر می‌شود. تا وقتی هم که شما مرحله مورد نظر را رد کنید، هیچ چیزی دیگری مهم نیست. اما وجود امتیازهای تجربه بازی کننده‌ها را وادار می‌کند تا همیشه بازی را به بهترین نحوه تمام کنند. وجود تعداد زیادی تجهیزات و امکاناتی که با امتیازهای تجربه خریداری می‌شوند هم انگیزه خوبی برای چند بار تمام کردن وگاس 2 هستند.

از نظر گرافیکی وگاس 2 نمره قبولی نمی‌آورد. به نظر می‌رسد سازنده‌ها هنوز فکر می‌کرده اند گرافیکی که یک و سال نیم پیش تحسین همه را برانگیخته بود، حالا هم می‌تواند نظر بازی کننده‌ها و منتقدها را جلب کند. البته همیشه این بحث وجود دارد که وقتی روند بازی لذت بخش باشد، گرافیک اصلا به چشم نمی‌آید. در مورد وگاس 2 این موضوع صدق می‌کند. در مراحل بالاتر آنقدر درگیر نبردها و صحنه‌های نفس گیر می‌شوید که فراموش می‌کنید گرافیک وگاس 2 خیلی پایین تر از کرایسیس است.

وگاس 2 یک اکشن اول شخص نیمه تاکتیکی بسیار خوب و خوش ساخت است که به تنهایی نمی‌شود ایراد زیادی به آن گرفت. اما وقتی ببینید این روند خوب و گرافیک دقیقا همان چیزی است که یک سال و نیم پیش بوده، قبول خواهید کرد که سازنده‌ها کم کاری کرده اند. 

 سید طه رسولی‌