قلعه‌نویی: اگر کریم را داشتم ...

قطبی به کریم باقری که در ردیف صندلی‌های روبه‌رویی شانه به شانه قلعه‌نویی نشسته است، زیر لب می‌گوید: کریم باید الگوی جوان‌ترها باشد. او می‌گوید: دیدید که او چقدر زحمت کشید، تکل زد، درگیر شد، در دفاع بود و در حمله هم شرکت می‌کرد.

قطبی با زبان اشاره می‌گوید که ما برای بردن و برنده شدن به اندازه کافی تلاش نکردیم.

در صندلی روبه‌رویی، امیر قلعه‌نویی، بیخ گوش کریم می‌گوید؛ اگر کریم نبود، ما حتما بازی را می‌بردیم.

کریم که از این تعریف و تمجیدها رنگ و رویش عوض می‌شد، سر به زیر چیزهایی زیر لب می‌گفت. قلعه‌نویی رو به من می‌گوید: من از کریم گلایه دارم. اگر آن روزها به دعوت من برای حضور در تیم ملی پاسخ مثبت می‌داد و کنار جواد بود، توپ تیم ما را داغون نمی‌کرد.

و باز کریم با حجب و حیای ذاتی‌اش می‌گوید: امیرخان به ما لطف داره و من برای تایید حرف امیر می‌گویم: نه آقا کریم،‌ تو اگر با کت و شلوار و دمپایی هم بازی کنی، از خیلی‌ها بهتری و باز کریم سرخ و سفید می‌شود و خلاصه با همین حرف و حدیث‌ها یک ساعت و اندی تاخیر هواپیما می‌گذرد. قلعه‌نویی از کریم سراغ پسرش را می‌گیرد و از هر دری سخن می‌گوید. پای پله‌های هواپیما، چند نفر خودشان را به کریم می‌رسانند و عکسی به یادگار گرفته، از بازی خوب او تمجید می‌کنند.

در این پروژه، عباس آقایی هم با دماغ شکسته در کنار کعبی اخراجی‌ و یکی دو تن از بازیکنان که دوست ندارند از بازی حرف بزنند، دیده می‌شدند.

آقایی می‌گوید: بدجوری دماغم شکسته و فکر می‌کنم که به عمل احتیاج دارم. همراهان پرسپولیس معتقدند که نباید کعبی اخراج می‌شد و البته این بحث هم به میان می‌آید که اخراج کعبی کمک کرد تا پرسپولیس بهتر بازی کند. همه پرسپولیسی‌ها پس از این اخراج، چند درصدی به تلاش خود افزودند و قطبی می‌گوید: حتی وقتی 10 نفره شدیم، اجازه دفاع ندادم و بیشتر می‌خواستیم با تعداد بیشتری در حمله شرکت کنیم. خیلی‌ها هم عقیده داشتند این نتیجه، پرسپولیس را از قهرمانی دور می‌کند.