اسبک دریایی

این گونه در میان صخره‌های مرجانی و پوشش‌های جلبکی خلیج‌فارس در آب‌های کم‌عمق سواحل ایران، جنوب بوشهر و هرمزگان و همچنین کشورهای عربی امارات، قطر و بحرین یافت می‌شود.تخریب زیستگاه و صید بیش از اندازه جمعیت آنها را کاهش داده است به طوری که از ماه می سال 2004  جز گونه‌های در معرض خطر لیست اتحادیه جهانی حفاظت از حیات وحش قرار دارد.

اسبک ماهیان دارای رفتار مرموز و ظاهر عجیب هستند که علت جذابیت،‌ آنها نیز همان رفتارشناسی ماهیان زینتی است. این ماهیان قادرند رنگ خود را تغییر بدهند و به رنگ محیط اطرافشان درآیند:این‌گونه حتی در زمان جفت‌گیری دستخوش تغییر شده و روشن‌تر و یا تیره‌تر می‌شود. آنها تک همسر هستند. این ماهیان ساکن صخره‌های مرجانی و بسترهایی از گیاهان دریایی هستند به همین دلیل مناطق دارای پناهگاه را ترجیح می‌دهند و در آن مناطق خود را استتار می‌کنند.

تغذیه این ماهی کمی مشکل است، غذای اصلی آنها آرتمیا، راضی و لاروماهیان زنده‌زا مانند مولی‌هاست.
آنها به طور ثابت منتظر شکار باقی می‌مانند و زمانی که طعمه در مسیر دید دو چشم‌هاشان قرار بگیرد می‌توانند از فاصله نسبتا دور با دهان لوله‌ای خود مکش قوی ایجاد کنند و شکار را بربایند.

این ماهیان علاوه به سخت‌پوستان ریزلار و ماهی‌ها را به شرط آن‌که به اندازه کافی برای بلعیدن کوچک باشند می‌خورند.

مهمترین ویژگی‌های مشترک میان این ماهیان پوزه کشیده با دهانی انتهایی و بدون دندان، سرپوش آبششی کوچک، وجود زره استخوانی که بدن در داخل آن قرار گرفته و وجود باله مخرجی کوچک که در جنس ماده کمی کشیده‌تر است و عدم وجود باله‌های شکمی و همچنین حرکت مستقل هر یک از چشم‌ها مشابه آفتاب‌پرست است.

وجود زره استخوانی علت سازگاری باله پشتی است و این باله 70 بار در ثانیه حرکت می‌کند و اگر صدمه ببیند یا کنده شود دوباره ترمیم خواهد شد.

شنای عمودی این ماهیان چندان شباهتی به حرکت سایر ماهیان ندارد. دم آنها به عضو پیچیده‌ای تبدیل شده که به دور ساقه گیاهان دریایی، جلبک‌ها و مرجان‌ها می‌پیچد و بدین صورت ساعت‌ها خود را ثابت نگه می‌دارد.