از عصبانیت تا همه بیماری‌ها

بر اساس مطالعات بنیاد سلامت روان در انگلیس، عصبانیت و خشم تنها زمانی جدی گرفته شده و تحت درمان قرار می‌گیرد که فرد دست به جنایت و یا اقدامات خصمانه می‌زند.

طبق این بررسی‌ها؛ حدود یک سوم از2000 نفری که در یک نظرسنجی شرکت کرده‌اند، می‌گویند که دوست و یا عضو خانواده‌ای دارند که برای کنترل خشم و عصبانیت خود دچار مشکل است.با توجه به نتایج این مطالعات، بنیاد سلامت روان خواستار پژوهش و آموزش بیشتر در زمینه عصبانیت و درمان‌های اولیه شده است.پژوهشگران معتقدند که عصبانیت همچنین بیش از هر واکنش احساسی دیگری روی روابط شخصی اثرات منفی می‌گذارد.بنیاد سلامت روان اعلام کرده است؛ دادگاه‌ها گرچه گاهی افراد را وادار می‌کنند تحت دوره‌های ویژه‌ای برای کنترل عصبانیت قرار گیرند، اما این نوع خدمات باید زودتر در دسترس اشخاصی که با این مشکل دست به گریبان هستند، قرار گیرد.پزشکان خاطرنشان کرده‌اند که گزینه‌های معدودی برای کمک به بیمارانی که دچار مشکل عصبانیت هستند در اختیار دارند.

آلزایمر برای شکموها

تحقیقات تازه در آمریکا نشان داده است که خطر ابتلا به آلزایمر در سن پیری برای افرادی که در دهه پنجم عمر دور کمر بزرگی دارند، تقریبا 3 برابر بیشتر از سایرین است.

پیش از این نیز چاقی به عنوان یک عامل خطرزا برای ابتلا به آلزایمر شناخته شده بود اما تحقیقات جدید دانشمندان نشان داده است که حتی کسانی که وزنشان عادی است اگر شکمشان بزرگ باشد با خطر ابتلا به این بیماری مواجه هستند.

برخی از متخصصان چاقی معتقدند که دور کمر راهنمای خوبی برای کشف مشکلات سلامتی در آینده در افراد است.مطالعه‌ای تازه که نتایج آن در نشریه عصب‌شناسی چاپ شده بر روی 6500 نفر نشان داد: چاقی و دور کمر پهن، خطرناک‌ترین فاکتور برای ابتلا به آلزایمر است.

پژوهشگران آمریکایی مشخص نکردند که دقیقا چرا داشتن اضافه وزن در سنین پیری بر ذهن اثر منفی می‌گذارد، اما بسیاری متخصصان بر این باور هستند که مشکلات مرتبطی چون فشار خون بالا، دیابت و کلسترول بالا ممکن است به این بیماری دامن بزند.تصور می‌شود قطر چربی دور کمر تقریبا نشانگر میزان حضور آن در اطراف اعضای اصلی بدن، مثل قلب باشد.

در این تحقیق، پژوهشگران شرکت خصوصی کایزر پرمننته، یکی از بزرگترین شرکت‌های بیمه آمریکا، 6 هزار و583 فرد 40 تا 45 ساله را انتخاب کرده و چربی شکم آنها را اندازه گرفتند.

آنها این افراد را به مدت چند دهه تا پس از 70 سالگی زیر نظر داشتند تا وضعیت سلامتی یا بیماری آنها را مشاهده کنند.