استیو کارول‌

 قبل از ورود به دنیای سینما، یکی از چهره‌های مطرح و محبوب تلویزیونی بود و نتوانست موفقیت تلویزیونی خود را به طور کامل در دنیای سینما تکرار کند. سال 2006 جایزه بهترین بازیگر مرد مراسم گلدن‌گلوب (کره طلایی) در بخش تلویزیون را گرفت. اصلیتی ایتالیایی دارد و پس از پایان تحصیلات دانشگاهی، به گروه بازیگران تئاتر شیکاگو پیوست.

کارول که اولین بار سال 1991 جلوی دوربین تلویزیون ظاهر شد، اولین نقش سینمایی‌اش ‌ در فیلم «شکایت بیرحمانه»   را هم درهمین سال بازی کرد. تا سال 1996 در نقش‌های تئاتری زیادی ظاهر شد و در همین دهه قصه‌های زیادی برای نمایش‌های تلویزیونی نوشت. در شرایطی که هیچ یک از فیلم‌های سینمایی کارول (که البته درآنها نقش اصلی را نداشت) در گیشه‌ با موفقیت مالی روبه‌رو نمی‌‌شدند، کمدی خانوادگی «مجرد چهل ساله» (2005) نام او را در سطح وسیعی مطرح کرد. اما حتی موفقیت این فیلم هم نتوانست به او کمک کند تا وضعیت بهتری در دنیای سینما کسب کند. منتقدان سینمایی علت اصلی این امر را در سن نسبتا بالای او می‌دانند و می‌گویند موفقیت و شهرت دیرهنگام او کمی دیر به سراغش آمد! این در حالی است که کارول قبل از آن در فیلم‌های موفقی مثل «بروس قادرمتعال» و «افسونگر» نقش مقابل بازیگرانی مثل جیم کری و نیکول کیدمن را بازی کرده بود. او در قسمت دوم «بروس قادرمتعال» هم نقش اصلی را بازی کرد. با آن که فیلم در نمایش عمومی حدود 110 میلیون دلار فروش کرد، اما چون هزینه تولیداش 170 میلیون دلار شده بود، لقب یک کارناموفق را گرفت! او که با نانسی والز  بازیگر ازدواج کرده، زندگی خانوادگی موفقی دارد. آنها دو فرزند دارند. از فیلم‌های مهم کارول می‌توان به «مجری تلویزیونی» (2004)، انیمیشن «بالای پرچین»، «دوشیزه کوچولوی شایسته» (2006) و «دان در زندگی واقعی» (2007) اشاره کرد.