بخندیم تا دنیا به ما بخنده‌

اما یه عیدی که همیشه توی ذهن من مونده، عیدی 6 سالگیمه که به اصطلاح پدر و مادرم عمو نوروز بعد از سال تحویل اونو توی کشوی لباسم گذاشته بود.

حالا برگ دیگه‌ای از زندگی در حال پژمرده شدن و افتادنه. سال دیگه‌ای با تمام سختی‌ها و خوشی‌هاش به پایان رسیده و این که سال نو را چگونه آغاز کنیم هزاران سوال و جواب بی‌پایان داره.

پس بیاییم بیندیشیم که چگونه با سختی‌هایی که در سال جدید به سراغمون می‌یان مبارزه کنیم و چگونه شادی‌های پنهانی را که در وجودمان است شکوفا کنیم.

فراموش کنیم آنچه را که به تلخی منجر می‌شه و به یاد بیاریم که چگونه سال جدید را با شادی و خوبی آغاز کنیم.

سعی کنیم در سال جدید بخندیم تا دنیا با ما بخنده.

امیررضا دلاوری‌