معادله اشتباه صهیونیست‌ها

اگرچه زمامداران رژیم‌صهیونیستی نگرانی چندانی از بابت فشارهای بین‌المللی برای پایان حصر غزه و اقدامات خصمانه هفته‌های اخیرشان علیه فلسطینیان که شهادت بیش از 120 نفر را رقم زده است، ندارند ولی ادامه حملات موشکی رزمندگان فلسطینی به شهرک‌های صهیونیست‌نشین تهدیدی نیست که تل‌آویو بتواند آن را نادیده بگیرد.

رژیم‌صهیونیستی سرزمین کوچکی به مساحت 20 هزار کیلومتر را در اختیار دارد که عرض آن در پهن‌ترین بخش به حدود 80 کیلومتر می‌رسد. این بدان معناست که رزمندگان فلسطینی با تولید موشک‌هایی ساده قادر به هدف قرار دادن اکثر مراکز جمعیتی این رژیم هستند.

حملات موشکی روزمره رزمندگان فلسطینی دقیقا به همین دلیل به کابوس زمامداران رژیم صهیونیستی تبدیل شده است. فلسطینی‌ها با این موشک‌های دست‌ساز و ساده خواب را از چشمان صهیونیست‌ها ربوده‌اند و شرایطی را به وجود آورده‌اند که دیگر ساکنان شهرک‌های صهیونیست‌نشین در خانه‌های خود هم احساس امنیت نمی‌کنند.

این موشک‌ها تنها سلاح فلسطینیان برای مقابله با ارتش سراپا مسلح صهیونیستی است که جدیدترین سلاح‌ها را در اختیار دارد و با اتکا به حمایت‌های مالی، اطلاعاتی و لجستیکی امریکا از همه امکانات‌اش برای سرکوب رزمندگان فلسطینی استفاده می‌کند. منازعه دیرینه صهیونیست‌ها و فلسطینیان با گذشت دهه‌ها و ارائه طرح‌هایی رنگارنگ برای برقراری صلحی پایدار بین دو طرف هنوز به قوت خود باقی است بی‌آن که صهیونیست‌ها اقدامی جدی برای فراهم آوردن بستر رفع این منازعه انجام دهند.

هیچکس خشونت را تایید نمی‌کند اما ملتی که جز سنگ، سلاحی برای مقابله با ارتشی سرکوبگر ندارد چطور باید حق خود را از اشغالگران بگیرد؟

رسانه‌های صهیونیستی روز گذشته درست در حالی که آرام شدن نسبی اوضاع در مرزهای سرزمین‌های اشغالی با نوار غزه و کرانه باختری را اعلام می‌کردند از صدور مجوز احداث واحدهای مسکونی جدید در شهرک‌های صهیونیست‌نشین حومه قدس از سوی ایهود اولمرت، نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی پرده برداشتند.

این روند نشانگر عملکرد متناقض صهیونیست‌ها است که با وجود آن که خواستار اعاده امنیت به این رژیم هستند حاضر به پایبندی به تعهدات خود مبنی بر توقف روند شهرک‌سازی نیستند. علاوه بر آن تل‌آویو بدون اعلام زمانی مشخص برای رفع حصر غزه خواستار برقراری آتش‌بس است در حالی که توقف محاصره غزه یکی از مطالبات اصلی حماس است.

در چنین شرایطی چطور می‌توان انتظار داشت که فلسطینی‌ها بدون دستیابی به مطالبات خود که از سوی جامعه بین‌المللی مورد تایید قرار گرفته حملات موشکی علیه صهیونیست‌ها را متوقف کرده و به برقراری آتش‌بس تن دهند؟