قطعنامه فرمایشی و جنگی گریزناپذیر

صدور قطعنامه جدید شورای امنیت درباره عراق که توام با پافشاری کم سابقه امریکا و تلاش کشورهای فرانسه ، روسیه و چین برای تعدیل آن بوده است ، دست کم بروز شرایط جنگی را به سال جدید میلادی به تعویق انداخت .

کد خبر: ۱۶۳۷۴

قبلا برخی از ناظران سیاسی از تمایل امریکا برای ضربه زدن به عراق در اواخر ماه نوامبر (ماه جاری ) خبر داده بودند؛ اما صدور این قطعنامه ، با وجود لحن تند آن در مقایسه با قطعنامه های قبلی علیه عراق ، امیدواری در خصوص ابقای شرایط صلح آمیز را در منطقه مضاعف کرده است . با این حال ، هنوز روند اعزام نیروهای نظامی و تجهیزات جنگی امریکا به منطقه به قوت سابق خود ادامه داشته و کشتی های غول پیکر که به اجاره وزارت جنگ امریکا درآمدند، به آرامی و به دور از هرگونه هیاهوی تبلیغاتی در حال انتقال تانکها و نفربرهای سنگین و انواع توپهای هوایی و مهمات و سایر تجهیزات جنگی به پادگان ها و پایگاه های امریکایی در منطقه بوده و در همین حال تام فرانک ، فرمانده نیروهای مرکزی امریکا صریحا درباره انتقال مقر این نیروها از امریکا به پایگاه العدید در قطر سخن به میان آورده است . هم اینک به نظر می رسد در 3تا 5روز آینده ، مقامات عراق به شرایط مصرح در قطعنامه تن دردهند و بدین ترتیب بازرسان بین المللی بازرسان تسلیحات متعارف و بازرسان سلاحهای هسته ای به بغداد اعزام خواهند شد و عراقی ها به ناچار باید در کلیه مراحل بازرسی ، همکاری لازم را بکنند؛ در غیر این صورت یک گزارش چند جمله ای بازرسان درباره مانع تراشی مقامات عراقی ، می تواند منطقه را با لهیب جنگ روبه رو سازد. به نظر می رسد امریکایی ها مایلند پس از طی شدن تعطیلات کریسمس ، جنگ سنگین خود را علیه عراق شروع کنند. تا آن موقع ، بسیج نظامی امریکا Military Buildupدر منطقه به حد مطلوب رسیده و سربازان از آمادگی لازم برای درگیر شدن در جنگی که دورنمای مبهم و نامعلومی دارد، برخوردار خواهند بود. در این میان ، اگر عراقی ها بتوانند شرایط موجود در قطعنامه را تامین کنند و بازرسان بین المللی گزارش جامع از بازدیدهای خود به شورای امنیت ارائه دهند، باز هم احتمال دست کشیدن امریکا از تعقیب طرح جنگ افروزانه خود در منطقه ، دور از ذهن به نظر می رسد. جورج بوش که از سوی گروهی از مشاوران طرفدار اسرائیل احاطه شده است ، سناریویی برای عقب نشینی از مواضع خود تنظیم نکرده است . در این میان ، این به دیپلماسی عراق و همچنین منافع درازمدت روسیه و فرانسه و تا اندازه ای چین بستگی دارد که چگونه از شدت ضربه امریکا کاسته و یا دستکم آن را متعادل کنند.