چشم درون‌

 این همه مقدمه‌نویسی کردم تا به شما بگویم که یک عکاس و استاد ادبیات فارسی که ملیت ایتالیایی دارد و اسمش هم ریکاردو زیپولی است نمایشگاهی از عکس‌هایش که همگی عکس‌های انعکاس شهر ونیز در پنجره خانه‌های این شهر روی آب و رویایی است. زیپولی متولد شهر پرتو ایتالیاست. خودش می‌گوید من در شهری زندگی می‌کنم که به فارسی «چمن» معنی می‌شود.

این هنرمند و ایرانشناس ایتالیایی سال 1975 از دانشگاه فوسکاری ونیز با بهترین معدل فارغ‌التحصیل شد و جالب این که تز او درباره ارغون شاه مغول بود. او اولین بار زمانی که 20 سال داشت به ایران آمد و همان زمان هم عاشق ایران شد. از سال 1353 به ایران آمد و با بورس تحصیلی ادبیات فارسی را به خوبی یاد گرفت. بعدها با خواندن رشته کارگردانی و سینما در دانشگاه رم که به قول خودش از دانشگاه‌های معتبر در ایتالیاست، عکاس شد. چون عاشق ایران شده بود به نقطه نقطه ایران سر زد و عکس‌های زیبایی را به ثبت رساند. او خودش در این باره می‌گوید که اگر ایران شناس نمی‌شدم عکاس هم نمی‌شدم. آن موقع عشق به عکاسی نداشتم بلکه به ایران عشق داشتم و می‌خواستم ایران را بشناسم.

اگر بخواهید درباره حال حاضر این عکاس و ایرانشناس ایتالیایی بدانید، او الان رئیس بخش زبان و ادبیات فارسی دانشگاه ونیز ایتالیاست و خودش هم ساکن همین شهر.

در عکس‌هایی که در موزه هنرهای معاصر تهران در حال نمایش است و از چهارشنبه هفته پیش افتتاح شده، نگاه خیالپردازانه‌ای به شهر ونیز دارد. او این عکس‌ها را از سال 2004 تا به حال گرفته و گلچینی از آنها را هم برای نسل سومی‌ها و پیش کسوت‌های این هنر به معرض دید گذاشته تا نظر مردمی که سال‌هاست عاشق سرزمینشان شده، بداند.

بخش دیگر این نمایشگاه که بخش زیادی از نمایشگاه است، آثار عکاسی 200 عکاس مطرح و جوان ایرانی است که مطرح‌ترین‌های آنها عباس کیارستمی، بهمن جلالی، آلفرد یعقوب‌زاده، افشین شاهرودی و... است بخشی هم به 10 اثر از عکس‌های نیکول فریدنی عکاسی که چند هفته پیش چشم از طبیعت ایران فرو بست، می‌باشد.

شاید اول مطلب را که با این همه مقدمه چینی گفتم بی‌دلیل نبود چون بخشی مهم از نمایشگاه مختص عکس‌های خارجی گنجینه موزه هنرهای معاصر تهران است این عکس‌ها بنابر گفته سیف‌الله صمدیان که هم کارگردان، هم عکاس و هم دبیر این نمایشگاه است، طی 30 سال گذشته در 17 دوره مدیریت موزه خریداری شده، میلیون‌ها تومان ارزش مادی دارد و و تا آخر فروردین ماه سال 1387 هم به نمایش گذاشته می‌شود.

شما را دعوت می‌کنم به این مجموعه بسیار جذاب که به نام «چشم درون» است و ایران از دوره قاجار تا به حال را به نمایش می‌گذارد، دیدن کنید.