جای خالی یک نمایش

 فارغ از تنوع و گستردگی این رویداد نمایشی و افزوده شدن بخش رقابتی به آن ، به روی صحنه رفتن آثاری چون سمفونی بیداری به نویسندگی و کارگردانی حسین فرخی ، در قاب ماه به کارگردانی حسین مسافرآستانه و آهسته با گل سرخ از نوشته های اکبر رادی و به کارگردانی مه لقا باقری و ... را که بخش ویژه انقلاب اسلامی بودند، می توان دیگر ویژگی جشنواره امسال برشمرد.

از سوی دیگر برگزاری مراسم افتتاحیه جشنواره بیست وششم تئاتر فجر در حرم امام خمینی (ره ) نیز نشان دهنده این واقعیت است که نمی توان جشنواره تئاتر فجر را فارغ از رویدادهای انقلاب اسلامی طراحی و برگزار کرد. در واقع جشنواره های سه گانه فجر که در حوزه های سینما، تئاتر و موسیقی برگزار می شوند، جشن هایی هنری هستند که فلسفه وجودی آنها پیروزی انقلاب اسلامی و بزرگداشت هرساله روز 22بهمن است .

حال باید بررسی کرد که چرا در طول سال های گذشته ، برای مثال در جشنواره تئاتر فجر، نمایش هایی که موضوع و مضمون آنها تاریخ انقلاب اسلامی ایران است ، چندان جایی را به خود اختصاص نداده اند. حتی در این دوره جشنواره تئاتر فجر که بخش ویژه ای با عنوان انقلاب اسلامی در آن گنجانده شده بود، باز هم می بینیم که تعداد نمایش های به روی صحنه رفته در ارتباط با این موضوع در مقایسه با کل آثار اجرا شده بسیار کم است .

حال که جشنواره بیست و ششم پایان یافته و برنامه ریزی ها برای برپایی جشنواره سال آینده آغاز شده است ، توجه به تولید و اجرای نمایش هایی مربوط به رویدادهای انقلاب اسلامی ضروری به نظر می رسد. در این باره می توان برنامه هایی کوتاه مدت و میان مدت را به اجرا درآورد.

 اول آن که باید با مروری به نمایشنامه های منتشر شده در طول سال های گذشته ، متونی که تا به امروز کمتر به آنها توجه شده یا در شرایطی مناسب به روی صحنه نرفته اند را انتخاب کرد و برای اجرایی در خور، در اختیار کارگردانان صاحب نام قرار داد. بی شک می توان در فرصتی یک ساله که در اختیار است ، سال آینده شاهد بخشی پربارتر با عنوان ویژه انقلاب اسلامی در جشنواره تئاتر فجر باشیم .

دومین هدفی که البته در مدتی طولانی تر می توان به آن رسید، تولید نمایشنامه هایی است که در عین پرداختن به موضوعات گوناگون رویداد بزرگ انقلاب اسلامی ایران ، فاخر بوده و به درد سفارشی نویسی گرفتار نیامده باشند. مقدمه حرکت در این برنامه نیز انجام پژوهش هایی در ارتباط با تولید متون نمایشی مبتنی بر تاریخ معاصر ایران است .

برپایی سمینارهای علمی و پژوهشی در این خصوص می تواند راهگشا باشد؛ سمینارهایی که نمونه های مشابه آن در حوزه تئاتر دفاع مقدس نتایج مثبتی به همراه داشته اند. رویدادها، شخصیت ها، زمینه ها و تاثیرات گسترده انقلاب اسلامی می توانند دستمایه نوشتن تعداد زیادی متن و نمایشنامه و تولید ده ها اثر نمایشی باشند. این هدف دست یافتنی است ، به شرطی که در راه تحقق به آن دچار شعارزدگی و شتابزدگی نشویم .

مهدی یاورمنش