خیلی سخت نگیرید

خون و مرگ و عصیان / بنگر که همه طوفان/ بنگر که همه فریاد
البته رضا رویگری پیش از انقلاب به صورت مستمر در زمینه تئاتر فعالیت می‌کرده و اتفاقا در کارگاه نمایش هم حضور داشته، جایی که کارها به صورت تجربی اجرا می‌شد، این احتمال شاید خیلی هم بعید نباشد که خشنود صدای او را در نمایش‌های اسماعیل خلج شنیده باشد، آن جاهایی که رویگری باید آواز می‌خوانده و روی صحنه خوانده، به هر حال در این مصاحبه سراغ نکته تازه‌ای نگردید، فقط این را داشته باشید که رویگری 2 آلبوم آماده انتشار دارد که 8 سال از آماده‌شدن آنها گذشته ولی هنوز خبری از ورود آنها به بازار نیست.

چی شد که این سرود را خواندید؟

پیشنهاد خواندن این سرود را فریدون خشنود، آهنگساز آن زمان به من داد، نمی‌دانم آقای خشنود، مثل این که در یکی از تئاترها صدای من را شنیده بود. آن زمان در تئاترها اصلا نمی‌خواندم در یکی از تئاترها چند دقیقه‌ای خواندم و او شنیده بود. اواخر دی 1357 یک روز آقای خشنود پیش من آمد و گفت که من این سرود را بخوانم. یادم است که شعر آن هم از حسین سرافراز بود. من هم پذیرفتم، دو روز با پیانو تمرین کردم. ملودی‌های این سرود را که ساخته بود، به من داد. زمانی که شاه رفت و چند روز بعد از آن تمرین سرود را آغاز کردم، دقیقا 20 روز مانده به انقلاب این سرود را ضبط کردیم که 23 بهمن سال 1357 از رادیو پخش شد.

وقتی که این سرود را قبول کردید، فکر می‌کردید این قدر تاریخی شود و به بهانه آن هر سال سراغ شما بیایند و مثل ما سوال‌های تکراری از شما بپرسند؟

نه! به تنها چیزی که فکر نمی‌کردم، همین مساله بود. وقتی آقای خشنود به من مراجعه کرد و پیشنهاد داد، گفتم؛ من الان آهنگ نمی‌خوانم «مردم الان در خیابان‌ها هستند و جوان‌ها کشته می‌شوند، الان چه کسی آهنگ گوش می‌کند، ولی او به من گفت: «این آهنگ فرق می‌کند، در واقع یک سرود است». من هم ‌ این سرود را خواندم و ضبط شد‌، اما از بعدش دیگر خبر نداشتم، یعنی نمی‌دانستم بر سر این سرود چه آمد.

یعنی برای پخش، سرود را نخواندید؟

اصلا نمی‌دانستیم این سرود قرار است از رادیو پخش شود. انقلاب که شد بهترین زمان برای پخش  آن  فرارسید، آهنگساز هم آن را به رادیو و تلویزیون برد و آنها هم سرود را پخش کردند.